فرزندان و نوادگان

ابراهیم فرزند امام کاظم

مستفاد از کلمات شیخ مفید، طبرسی، اربلی و ابن شهر آشوب این است که امام هفتم (ع) یک فرزند به نام «ابراهیم» داشته است؛ لیکن ظاهر کلام صاحب عمده الطالب این است که دو نفر از فرزندان امام به این نام بودهاند که یکی ابراهیم اکبر و دیگری ابراهیم اصغر خوانده میشدند. برای آگاهی بیشتر ر. ک: بحارالانوار، ج ۴۸، ص ۳۰۶٫ ابراهیم بن موسی فردی شجاع، بخشنده، مبارز و دانشمند بود. در منابع حدیثی نام وی در زمره روایت کنندگان از امامان علیهمالسلام آمده است. وی از پیشوایان و رجال برجسته زیدیه به شمار میرفت و در دوران مامون، از سوی محمد بن محمد بن زید بن [ صفحه ۶] علی بن حسین – که ابوالسرایا پس از درگذشت ابن طباطبا با وی بیعت کرده بود – به ولایت یمن گمارده شد و تا زمانی که ابوالسرایا زنده بود وی نیز در آنجا بود. پس از شکست نهضت ابوالسرایا و قتل وی، او از مامون امان خواست. [۳۳] بر پایه بعضی از نقلها امام رضا (ع) برای وی نزد مامون وساطت کرد و خلیفهی عباسی او را آزاد گذارد. [۳۴] . بعضی او را واقفی دانسته و مستند خود را روایت ذیل ذکر کردهاند. «بکر بن صالح میگوید: پس از درگذشت پدرش (موسی بن جعفر (ع)) بر او وارد شدم و نظر او را درباره پدرش پرسیدم. گفت: او زنده است. – نظرت درباره برادرت ابوالحسن چیست؟ – او ثقه و راستگوست. – او میگوید پدرت درگذشته است. – او به آنچه میگوید داناتر است…. – آیا پدرت وصیت کرده است؟ – بلی. – به چه کسی؟ – به پنج نفر از ما، و علی (امام رضا (ع)) را مقدم بر همه ما قرار داد. [۳۵] . این خبر به همان مقدار که تمایل ابراهیم را به واقفیه نشان میدهد، بیانگر تجلیل و ستایش او از برادرش امام رضا (ع) است. محقق مامقانی از این خبر، توثیق و حسن نیت ابراهیم را استفاده کرده و آن را دلیل بر تقوای بالای وی میداند، زیرا هر چند در ابتدا برای وی در امر امامت شبههای پدید آمده بود لیکن با آگاهی از نظر برادر بزرگوارش مبنی بر درگذشت آن حضرت رفع شبهه شده و به امامت برادر گرامیاش امام رضا (ع) اعتراف کرده است. [۳۶] . از جمله قرائن و شواهدی که بر عظمت مقام ابراهیم نزد پدر ارجمندش دلالت میکند این است که آن حضرت وی را – به ظاهر – در زمره جانشینان خود معرفی کرد. [۳۷] . [ صفحه ۷] ابراهیم، سرانجام در سال ۲۱۰ (و به قولی ۲۱۳) هجری در بغداد به وسیله مامون مسموم شد و به شهادت رسید و در مقابر قریش در جوار مرقد مطهر پدر بزرگوارش به خاک سپرده شد. [۳۸] .
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *