امامت و رهبری، حاکمان زمان

ابومسلم در خراسان

پس از این که ابومسلم به عنوان سپهسالار، از طرف بنیعباس تعیین شد، فوری به سمت خراسان حرکت کرد، تا طرفداران و حامیان
را به صحنهی جنگ رهبری کند، تا کار حکومت اموی را یکسره کند، به مجرد این که به خراسان رسید و با مبلغان و سران روبرو
دلهایتان را استوار سازید که، داشتن جرأت و قوت قلب از عوامل پیروزی است، کینهتوزیها را » : شد، سخنرانی کرد و به آنها گفت
۵۷۳ ] . جنبش را به ] «… زیاد به خاطر آورید که باعث پایداری میگردد، از فرماندهی اطاعت کنید، که خود سنگر جنگجویان است
طرز جالب و دقیقی سر و سامان داده و برای مردم فساد حکومت اموی و ستم و خفقانی را که بر مردم روا داشته بود، مجسم میکرد
و وعده میداد که بزودی بساط عدالت، آزادی و رفاه را در بین آنها خواهد گسترد، تا این که دلها را به خود جلب کرد و تودهی
مردم خراسان به او گرویده و در پیرامون او جمع شدند. بدین وسیله اولین هستهی مرکزی برای سپاهیان بنیعباس بوجود آمد. تنها
چیزی که میتوانست ابومسلم را به پیروزی برساند و بدان وسیله بر تمام حوادث چیره شود، بهرهگیری وی از تعصب قبیلهای در
خراسان بود، که یمنیها با مضریها مخالف بودند و ابومسلم از این انگیزهی خصومت، بهرهبرداری کرده و آتش عداوت را
شعلهور میساخت، و هر وقت که احتمال میرفت تفرقهی آنها به اجتماع در نبرد با وی، مبدل گردد، دلهای طائفهای از آنها را بر
ضد طائفهی دیگر پر از آتش کینه میساخت و قبیلهای را که کشته داده بود به فکر انتقامجویی میانداخت و بدین وسیله از [
صفحه ۳۷۵ ] مبارزهی با خود باز داشته و کار به سود او پایان میگرفت.
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *