اخلاق و فضائل

اخلاق فردی امام کاظم

۱- عبادت: پیشوای هفتم (ع) در عبادت، یگانهی عصر خود بود و کمتر شبی در عمرش سر بر بالین آسایش میگذارد. لقب «عبد صالح» برای آن حضرت، بیانگر فزونی عبادت اوست. ۲- انس با قرآن: امام کاظم (ع) انس ویژهای با قرآن داشت. آن را با لحنی زیبا و تدبر و تامل تلاوت میکرد و به هنگام تلاوت محزون میشد چندان که شنوندگان به گریه میافتادند. به آیات عذاب که میرسید قطرات اشک از دیدگانش سرازیر میگشت. ۳- زهد: موسی بن جعفر (ع) پیشوای زاهدان بود و از نعمتهای دنیوی جز در حد ضرورت بهره نمیگرفت. آن حضرت علاوه بر آن که در عمل، روشی زاهدانه داشت و وجودش در این زمینه الگوی دیگران بود، در سخنان خود، دیگران را به زهد و بیرغبتی به دنیا ترغیب میکرد.
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *