از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام کاظم (ع) – من کیستـم؟ فـرشتۀ عرش ‌آشیانه‌ام

من کیستـم؟ فـرشتۀ عرش ‌آشیانه‌ام
دردا که گشتـه قعر سیـه‌چال، لانه‌ام

از حلقـه‌های سلسلـه بـاشد نشانه‌ها
بر دست و پا و گردن و بر پشت و شانه‌ام

مخفی است زخم‌ها به درون دلم، ولی
پیـداست بـر بـدن، اثـرِ تازیانه‌ام

مـن در کنـار قبـر نبـی خانه داشتم
کردنـد بی‌گنـاه بـه زنـدان روانه‌ام

گر شیعه‌ای به شهر مدینه کند عبور
جرأت نمی‌کند که زند سـر به خانه‌ام

هر شب بوَد چهار ملاقاتی‌ام به حبس
زنجیر و کند و قاتـل و اشک شبانه‌ام

از بس که تیرگی نگهم را گرفته است
روز و شبـم یکـی شـده در آشیانه‌ام

دیدم بسی شکنجه و خواهند اگر شهود
این زخـم‌های سلسلـه باشـد نشانه‌ام

نشنیده مانـد نالـۀ شب‌هـای تـار من
خامـوش در میـان قفس شـد ترانه‌ام

«میثم» ز سوز سینه سرودی برای ما
سـوز دلـت قبـولِ خـدای یگانه‌ام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *