از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار میلاد امام موسی کاظم (ع) – آنجا که عاشقی است همیشه فضای ماست

آنجا که عاشقی است همیشه فضای ماست
درمرغزار دربه دری ردپای ماست

وقتی که نان سفره ما از محبت است
صد ها هزار حاتم طائی گدای ماست

دین وطریقت همه انبیا علیست
ای مدعی بدان تو که این ادعای ماست

ناخالص است دین بدون علی سرشت
شاه غدیر صاحب رکن ولای ماست

مثل کلیم تکیه به جایی نمی زنیم
وقتی که عشق حضرت موسی عصای ماست

موسای ما زنسل شهنشاه خیبر است
نوری ز طیف عاطفه موسی بن جعفر است

شکر خدا که بنده ایمانی اش شدیم
کشتی شکسته ی یم طوفانی اش شدیم

ما در پناه چتر ولایش نشسته ایم
خیس از نزول رحمت بارانی اش شدیم

مارا گره زدند به زلف رهای او
آزاد عالمیم که زندانی اش شدیم

اولاد او به کشور ما آمدند وما
خادم شدیم و نوکر ارزانی اش شدیم

هم خاکبوس دختر او در میان قم
هم ریزه خوار پور خراسانی اش شدیم

خاک وزمین ما همه در اختیار اوست
ایران امام زاده سرای تبار اوست

در هفتمین حضور زمینی آسمان
او شد بلند مرتبه جمع خاکیان

آری ملاک سنجش ایمان ولایت است
ما شاکریم او شده هفتم اماممان

ما با وجود او بخدا گم نمی شویم
زیرا که او به شیعه دهد راه را نشان

با عشق او به وقت حساب وکتاب وقبر
وا میشود زبان فرو بسته در دهان

او سومین لقب گرفته به باب الحوائج است
حاجت نمی برم بخدا پیش این وآن

حاجت روا شدن زدرش کار ساده است
این کمترین عنایت این خانواده است

امشب صلای آمدن عید میزنم
خود را به حال مستی تشدید میزنم

با عشق او برای طپش های عاشقی
بر قلب خود علامت تمدید میزنم

تمثال آفتابی اورا به روی دل
بختم اگر که آمد وتابید میزنم

محتاج هستم ودر کوی کریم را
دارالاجابت است وبه امید میزنم

گاهی میان خاطره از پشت میله ها
اورا به عشق خال لبش دید میزنم

تادیدمش دلم از غصه آب شد
کوه دلم زآتش عشقش مذاب شد

عمرش میان غربت بی یاورش گذشت
رنج هزارساله برآن پیکرش گذشت

حسرت کشیده چون پدری گیسوان او
درحسرت نوازشی از دخترش گذشت

او مرگ خویش را زخدا عاشقانه خواست
ازبس بلا کشید که آب ازسرش گذشت

وقتی به زیر مشت ولگد ها شکسته شد
دانست آنچه بر بدن مادرش گذشت

اما اسارتش که به زینب نمی رسد
او شعله از اصابت با معجرش گذشت

زینب اسیر کوچه وبازار شام شد
زن بود و وارد صف اغیار شام شد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *