امامت و رهبری، حاکمان زمان

امامت امام کاظم

اشاره
امامت در مکتب تشیع عبارت است از زعامت و رهبری در امور مربوط به دین و دنیای مردم. امام، فردی است که در همهی شوون دینی و دنیوی مردم حاکمیت و ولایت مطلق دارد و مردم باید در همهی امور از وی پیروی کنند، آنچنان که از پیامبر (ص) پیروی میکردند. اصل امامت از ضروریات مکتب اسلام و یکی از اصول دین در مذهب تشیع است، زیرا اجرای قوانین اجتماعی اسلام، برقراری نظم و عدالت اجتماعی، رهیابی مردم به مرتبهی شناخت و اطاعت و بندگی خدا، تربیت و تغذیه فکری امت و دمیدن روح ایمان و تقوا در انسانها و بسیاری امور دیگر جز در پرتو وجود امام امکانپذیر نیست. با توجه به این ماموریتها و رسالتها است که شیعه معتقد است تعیین امام از حوزهی توان و اختیار مردم حتی نخبگان بیرون است و امام میباید از جانب خداوند گزینش و معرفی شود؛ زیرا کسی جز خداوند و آن کس که خداوند تعیین کرده از لیاقتها و توانمندیهای امام که مهمترین و اسرارآمیزترین آن «عصمت» و مصونیت از هر گونه خطا و لغزش در اندیشه و عمل است، آگاهی ندارد. در قرآن کریم دربارهی خلافت «داوود» پیامبر میخوانیم: «یا داوود انا جعلناک خلیفه فی الارض فاحکم بین الناس بالحق.» [۱۷۵] . ای داوود! ما تو را خلیفه (و نمایندهی خود) در زمین قرار دادیم؛ پس در میان مردم به حق داوری کن. موضوع گزینش امام از سوی خداوند و علت و فلسفهی آن در سخنان و بیانات ائمهی معصومین (ع) فراوان آمده است که به یک مورد از امام زمان (ع) اشاره میکنیم. سعد بن عبدالله از آن حضرت دربارهی علت این که مردم نمیتوانند برای خود امامی [ صفحه ۷۰] برگزینند پرسید. حضرت پاسخ داد: – مردم فرد مصلحی را انتخاب میکنند یا مفسدی را؟ – فرد مصلحی را – آیا امکان و احتمال دارد که فرد مفسدی انتخاب شود، با توجه به این که هیچ یک از آنان از آنچه در دل دیگری میگذرد از صلاح و فساد، آگاهی ندارد؟ – بلی – این همان علتی است که با برهان مورد وثوق و پذیرش خودت برایت بیان کردم. [۱۷۶] . بنابراین، امام بر اساس شایستگیهای شخصی و کمالات نفسانی از سوی خداوند تعیین میشود. اینک این سوال مطرح است که راه شناخت امام چیست؟ و مردم چگونه و از چه راهی میتوانند امام منصوب از سوی خدا را بشناسند؟
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *