امامت و رهبری، حاکمان زمان

امامت امام موسی کاظم علیه السلام

خداوند امامت را بر او ارزانی داشت، و او را به نیابت مطلقه از طرف جدش رسول خدا (ص) ممتاز گردانید. بنابراین، او یکی از
اوصیا و جانشینان پیامبر (ص) بر امت است. مقام امامت – بنا به عقیدهی شیعه – مقامی است که خداوند همچون نبوت، آن را جز به
افرادی نیکو که از هر گونه پلیدی و گناه پاک و پاکیزه و از کاستیها و ستمکاریها و بیهودگیها بدور باشد، مرحمت نمیکند. و این
منصب از بالاترین مناصب الهی است که جز به بهترین و گرامیترین مردم در نزد خدا داده نمیشود. و ما ناگزیریم در مورد امامت،
بحثی هرچند کوتاه داشته باشیم، چون با مطلب ما رابطهی ذاتی [ صفحه ۱۲۶ ] و موضوعی تنگاتنگی دارد.
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *