امام کاظم از دیدگاه اهل سنت – عالم حنبلی

این مطلب را عالم حنبلی نقل کرده است:
و به ید او بشر حافی توبه کرد. زیرا آن حضرت روزی از در خانه وی در بغداد عبور می کرد، که صدای اسباب لهو و نیز آواز خوانندگان و نی را شنید که از خانه بیرون می آید.
کنیزی از خانه بیرون آمد و خاکروبه به همراه داشت، آنها را به کنار درب خانه ریخت.
حضرت به او فرمود: ای کنیز، صاحب این خانه بنده است یا آزاد؟
در پاسخ گفت: آزاد است.
فرمودند: راست گفتی، اگر بنده بود از مولای خویش می ترسید.
وقتی کنیز وارد شد، بشر در حالی که بر سر خوان شراب نشسته بود گفت: چرا دیر به نزد ما آمدی؟
در پاسخ گفت: مردی به من چنین گفت.
بشر پای برهنه بیرون آمد تا به نزد حضرت آمده و به دست ایشان توبه کرد.
/پاورقی -إبن تیمیه الحرانی، أحمد بن عبد الحلیم أبو العباس، منهاج السنه النبویه، ج ۴، ص۱۲ ـ ۱۶، ناشر: مؤسسه قرطبه – ۱۴۰۶، الطبعه: الأولی/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *