شهادت, معجزات و کرامات

امام کاظم اکراه بر نوشیدن زهر

شواهد گواهی میدهند که نوشیدن زهر توسط امام موسی کاظم (ع) با اکراه هارون الرشید بوده است. غضب و کینه توزی هارون الرشید نسبت به عترت رسول الله (ص) شعلهور بوده است. به همین سبب زندان موسی بن جعفر (ع) بسیار هولناک و همراه با درد و رنج های جسمی و روحی بود. امام موسی (ع) که در زندان هارون محبوس است، شاخص ترین چالشگر و بزرگ ترین خطر بر حکومت هارون به شمار میرود. زیرا مخالفت آن حضرت با عباسیان و موقعیت والای اجتماعی وی که جمعیت انبوهی را به عنوان تشکل همسوی اهل بیت (ع) همراه داشتند، خطر مهم اجتماعی بر حکومت ستم پیشه عباسیان بود. سبب زندانی نمودن آن بزرگوار نیز تنها همین است. اینک موقعیت امام به گونهای است که خلیفه عباسی توان حمل آن را ندارد. وی مصمم است [ صفحه ۵۲] به هر شکل ممکن این سد بزرگ را بشکند و به خیال خود راحت به حکومت داری بپردازد. به همین خاطر هماره توطئه میکرد تا امام همام را از پای در آورد. در زندان هارون، تمام تلاشهای امام زیر نظر است و شؤون امام سخت تحت کنترل دربار عباسی است. غذایی که برای امام فراهم میشده است نیز تحت مراقبت درباره و زندانبان میباشد. فضل بن ربیع وزیر هارون کاملا غذای امام را کنترل مینمود به گونهای که از هیچ راهی جز به دستور به امام غذا و توشه نمیرسید، فکان فضل بن ربیع یبعث الیه فی کل لیله مائده و منع ان یدخل الیه من عند غیره فکان لا یأکل و لا یفطر الا علی المائده التی یؤتی به حتی مضی تلک الحال ثلاثه ایام و لیالیها فلما کانت اللیله الرابعه قدمت الیه مائده الفضل بن یحیی قال و رفع (ع) یده الی السماء فقال یا رب انک تعلم انی لو اکلت قبل ایوم کنت اعنت علی نفسی قال فأکل فمرض… ثم توفی [۱۱۰] «فضل بن ربیع غذا می فرستاد و امام از هیچ غذایی جز آنچه فضل برای او ارسال مینمود تناول نمی نمود. سه شبانه روز این گونه بوده است. آنگاه در شب چهارم غذایی توسط فضل بن یحیی برای امام میآورند. امام دستها را به سوی آسمان بلند کرد و فرمود خدایا تو میدانی اگر پیش از این، این غذا را میخوردم به قتل نفس خود کمک کرده بودم. آنگاه از آن غذا تناول کرد و بیمار شد و رحلت کرد». معلوم میشود حضرت این نوبت سخت اکراه شده بوده است، که میفرماید اگر نوبتهای قبل از این غذا خورده بودم کمک به قتل نفس [ صفحه ۵۳] می شد این نوبت که غذای امام را درباریان فرستادهاند و مأموران سندی بن شاهک هم امام را وادار بر نوشیدن آن نمودند، غذا مسموم است و امام اکراه بر خوردن آن میشود. و نیز صدوق (ره) مینگارد هنگامی که حضرت را به سندی بن شاهک سپردند هارون رطب مسموم فرستاد و حضرت را بر تناول آن اکراه نمود، ثم بعث الیه الرشید بسم فی رطب و امره ان یقدمه الیه و یحتم علیه فی تناوله منه ففعل فمات صلوات الله علیه. [۱۱۱] . و نیز از حضرت نقل شده است که: انی سقیت سم فی تسع تمرات و انی اخضر غذا و بعد غد اموت… سندی بن شاهک یرتعد و یضطرب مثل السعفه. [۱۱۲] «من با نه عدد خرما سم نوشانیده شدم و تا فردا رنگ من سبزینه خواهد شد و فردا رحلت خواهم کرد. سندی بن شاهک که این سخنان را میشنید و مانند برگ درخت خشک بر خود میلرزید.» این که امام میفرماید سم نوشانده شدم یعنی اکراه بر نوشیدن سم شدم! این شواهد گواه روشن بر اکراه حضرت بر نوشیدن زهر است! همان رفتاری که مأموران در مسموم نمودن امام رضا (ع) پیش گرفت. اگر حضرت زهر نمینوشید، به یقین به طرز فجیعی دیگر توسط مأموران خلیفه عباسی به شهادت می رسید. بر این اساس نوشیدن زهر توسط امامان معصوم (ع)، یا به مقدمه سوم و یا به مقدمه چهارم بازگشت میکند. در هر صورت با باورهای پایهای دیگر [ صفحه ۵۴] شیعه که امامان را معصوم از گناه می داند و آنان هیچگاه ارتکاب عملی که کمک و اعانه به قتل نفس باشد، انجام نخواهد داد، و نیز باور دیگر یعنی علم غیب امام معصوم (ع)، هیچگاه منافات نخواهد داشت. همان نکته که حضرت میفرماید اکنون در شرایطی قرار گرفتهام که باید از این طعام مسموم تناول کنم و اگر پیش از این اقدام میکردم به قتل نفس خویش کمک نموده بودم، انک تعلم انی لو اکلت قبل الیوم کنت اعنت علی نفسی. [۱۱۳] و الله سبحانه هو العالم.
برگرفته از کتاب امام کاظم علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *