از دیدگاه اندیشمندان و بزرگان

امام کاظم از دیدگاه علی بن عیسی اربلی

«مناقب امام کاظم (ع) و فضایل و معجزات آشکار و دلایل و صفات نورانیاش و آثار نجابت و بزرگیاش همه، گواه بر این است که آن بزرگوار، قلهی شرف و اوج بزرگواری را برگزیده و تا آخرین مرحلهی امتیازات بالا رفته و به بلندترین درجه رسیده است. مرکب سیادت برای او کاملا رام شده و در بالاترین حد آن قرار گرفته است و بر غنائم بزرگی حاکم شده و ارزشمندترین آنها را در اختیار گرفته و برگزیده است:
ترکت و الحسن تاخذه
تصطفی منه و تنتجب
فانتقت منه محاسنه
و استزادت فضل ما تهب [۱] .
اصول او سر کشیده تا به بالاترین مرتبهی جلال رسیده و شاخههای آن به حدی وارسته است که کسی تا بدانجا نرسیده است، بزرگی و بزرگواری از تمام اطراف آن سرازیر و قطرههای شرافت و مجد از کنارههای آن میچکد.
از هر سو جویبارهای عظمت به سمت او سرازیر است و در وجود او سیلابهای بزرگی گرد آمده است. ابر ریزان، قطرهای از کرم او و دریای بیکران، جرعهای از بخشش و عطای او است. و اهل محبت خالص، در شمار بردگان و خدمتگزاران او، ستارهی شعری، آویخته به دست او است و راهی برای درخشش در مقابل او ندارد، بوستانها به خو و خصلتهای او مانند، در حالی که چشمهسار بوستانهای باران رسیده را، آرامشی نیست.
آن بزرگوار سپیدهای است در افق زمان، سپیدهها و روزهای روشن چیستند؟ او روشنتر از خورشید و ماه است – این مقایسهی با خورشید و ماه، در حد توان گوینده است – بلکه او به خدا سوگند، که بالاتر از این اوصاف و ارجمندتر و والا نسبتر از این ویژگیها و فوق اینها است. چگونه ستایشها به حقیقت مقام او برسد و یا همت والا، به وصف افتخارات او میرسند و یا اسبان تیزتک قلمها در مرغزارهای صفات او، به جولان درآیند و خیال و اوهام، در ذکر حالات او کارگر باشد؟! او فرو خورندهی خشم و روزهدار شدت گرما است، عنصرش بزرگوار و عظمتش هم نو و هم از قدیم است و سیمای سروریش زیبا آفریده شده و به هر چه توصیف شود، سزاوار. پدرانش بزرگوار و فرزندانش گرامی، دینش استوار، و حقی است آشکار، و در برابر امر خدا توانا و امانتدار، گوهر فضیلتش گرانقدر، توصیف کنندهاش نه دروغ میگوید و نه سوگند یاد میکند. در مراتب نیکی به مرتبهای بینظیر رسیده و من در این باره، نسبت به مقام او و پدران و فرزندانش سوگند یاد میکنم. بسا فضیلت والا و منقبتی که در عظمت شان او بس. با این همه، نسبت به او این اوصاف کم هستند و هر مزیت و افتخار که بشمارند دربارهی ایشان صادق، و بر دیگران محال است. بزرگان به ایشان منسوبند و دانشمندان همه از آنان برخوردار و بزرگواران همه شاگردان آنان، ایشان راهنمایان به سوی خدایند. بنابراین از ایشان پیروی کن»[۲] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] یعنی: تو را با خوبیها و نیکیها واگذاشتند تا هرچه خواهی از آنها برگیری و انتخاب کنی و تو خوبترین خوبها را گلچین کردی و خوبیها به لطف تو فضیلت بیشتری یافتند.
[۲] کشف الغمه: ص ۲۵۵٫
منبع: تحلیلی از زندگانی امام کاظم؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد حسین عطایی.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *