از دیدگاه اندیشمندان و بزرگان

امام کاظم از نظر حافظ ابیبکر

فقیه، محدث، مورخ و ادیب و از مشاهیر حفاظ و فقها میباشد(متوفی ۴۶۳ ه) و تالیفات او را بعضیها در حدود صد کتاب نوشتهاند که مشهورترین آنها «تاریخ بغداد» است. وی درباره امام موسی کاظم (ع) مینویسد: «کان موسی بن جعفر یدعی العبد الصالح من عبادته و اجتهاده روی اصحابنا انه دخل مسجد رسول الله صلی الله علیه و آله فسجد سجده فی اول اللیل، و سمع و هو یقول فی سجوده: عظم الذنب من عندی فلیحسن العفو عندک. یا اهل التقوی و یا اهل المغفره. فجعل یرددها حتی اصبح و کان سخیا کریما، و کان یبلغه عن الرجل انه یوذیه فیبعث الیه بصره فیها الف دینار و کان یصر الصرر ثلاثمائه دینار و اربعماه دینار و ماتی دینار ثم یقسمها بالمدینه و کان مثل صرر موسی بن جعفر (ع) إذا جاءت الإنسان الصره فقد استغنی» [۱] . «موسی بن جعفر به جهت کثرت عبادت و اجتهادش «عبدصالح» نامیده میشد. اصحاب ما روایت کردند که او اول شب داخل مسجد رسول خدا شد و به سجده رفت و شنیده شد که در سجده میگفت: عظم الذنب من عندی فلیحسن العفو عندک..» به این ذکر چندان مداومت فرمود که سپیده صبح بر دمید. او سخاوتمند و بزرگوار بود و کسی که با وی بدی میکرد، کیسه هزار دینار برایش میفرستاد و کیسهها را ۳۰۰ دینار؛ ۴۰۰ دینار؛ و ۲۰۰ دینار بستهبندی میکرد و در میان فقرای مدینه تقسیم مینمود. و میان مردم معروف بود که اگر کیسهای از آن حضرت به کسی برسد، او دیگر فقیر و تنگدستی را پشت سر میگذارد».
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] تاریخ بغداد، ج ۱۳، ص ۲۷ – ۲۸٫
منبع: امامان اهلبیت در گفتار اهل سنت؛ تحقیق و نگارش داود الهامی؛ مکتب اسلام چاپ اول پاییز ۱۳۷۷٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *