از دیدگاه اندیشمندان و بزرگان

امام کاظم از نظر حسن بن عبدالله بخشی

«وی امام والا مقام و پر خیر و برکت است (خدایش از او خشنود باد) شب را به بیدار خوابی و روز را به روزهداری میگذراند، او را به خاطر گذشت زیادش از کسانی که در حق او ستم روا میداشتند کاظم گفتند، او در نزد مردم عراق [۱] به باب الحوائج معروف است، از آن جهت که هر کس برای برآورده شدن حاجتش به او متوسل شد هرگز ناامید برنگشت. او دارای کراماتی روشن، و فضایل نورانی است، او به قله و بلندای بزرگواری گام نهاده و اوج امتیازات را احراز کرده و به بلندترین مرتبهی آن رسیده است» [۲] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] به پاورقی شمارهی – ۲ – ص ۱۹۲ مراجعه شود. م.
[۲] النور الجلی فی نسب النبی: ص ۹۷، خطی نفیس که یک نسخه از آن به خط مولف در کتابخانه استاد شیخ علی خاقانی موجود است.
منبع: تحلیلی از زندگانی امام کاظم؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد حسین عطایی.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *