ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

امام کاظم در دوران کودکی و نوجوانی

عیسی شلقان می گوید: روزی در جایی نشسته بودم، امام کاظم علیه السلام [که در آن وقت کودک بود] در حالی که بره ای همراهش بود از کنار من عبور کرد، به او گفتم: «ای پسر! می بینی پدر شما (امام صادق) چه می کند؟ نخست به ما دستور داد که «ابوالخطاب» (محمد بن مقلاس اسدی کوفی) را دوست بداریم، سپس دستور داد که او را لعن کنیم و از او بیزاری بجوییم.» امام کاظم علیه السلام که کودکی خردسال بود فرمود: «همانا! خداوند، بعضی از انسانها را برای ایمان آفرید که ایمانشان دائمی است و بضعی را برای کفر دائمی آفرید و در این میان نیز به بعضی عاریه ای داد که آنان را «معارین» (عاریه داده شدگان) گویند، که هرگاه خداوند بخواهد، ایمان را از آنها بگیرد، «ابوالخطاب» از این گونه است که ایمان عاریه ای به او داده بودند [در آن زمان که ایمان داشت، امام صادق علیه السلام فرمود: او را دوست بدارید، اکنون که مذهب باطلی اختراع کرده، امام صادق فرموده: او را لعنت کنید.] عیسی شلقان می گوید: به حضور امام صادق علیه السلام رفتم و آنچه را که به فرزندش امام کاظم علیه السلام گفته بودم و او جوابم داده بود، به عرض آن حضرت رساندم، امام صادق علیه السلام به من فرمود: انه نبعه نبوه: [ صفحه ۲۳] «این پسر (یا این کلام پسرم) از جوشش نبوت (از سرچشمه ی جوشان نبوت) می باشد.» [۹] .
نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی بر گرفته از کتاب نگاهی بر زندگی امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *