اخلاق و فضائل

امام کاظم ظهور نور هدایت بین مکه و مدینه

محدثین و مورخین و از آن جمله ابوبصیر حکایت کند:
امام جعفر صادق (ع) به همراه خانواده و بعضی از اصحاب که من نیز همراه ایشان بودم، اعمال حج را انجام دادیم و سپس به سوی مدینه ی منوره بازگشت نمودیم.
در بین راه، به محلی رسیدیم که «ابواء» نام داشت، حضرت دستور فرمود تا قافله پیاده شوند و استراحت نمایند.خانواده حضرت نیز با فاصله کمی از اصحاب، فرود آمد و همان جا منزل گرفت، پس از گذشت لحظاتی که استراحت کردیم و غذا خوردیم، شخصی نزد امام صادق (ع) آمد و اظهار داشت: یا ابن رسول الله! همسرتان، حمیده پیام داد که هر چه زودتر نزد او بروید؛ زیرا حالتی فوق العاده برایش عارض گردیده است – یعنی؛ در حال زایمان نوزاد میباشد -. امام (ع) با شنیدن این خبر، سریع حرکت نموده و به سمت همسرش رفت؛ و پس از گذشت مدتی کوتاه مراجعت نمود و تمام افرادی که حضور داشتند، به احترام آن حضرت از جای خود برخاستند و گفتند: یاابن رسول الله! خداوند، شما را به خیر و سعادت بشارت دهد، چه خبر است و حمیده در چه حالتی به سر میبرد؟ حضرت فرمود: خداوند متعال، حمیده را به سلامت نگه داشت، و به من، نوزاد مبارکی را عطا نمود که در روی زمین بهتر از او نیست. و سپس افزود: حمیده جریانی را برای من تعریف کرد و فکر میکرد که من آن را نمی دانم. اصحاب گفتند: آن جریان چه بود؟! حضرت فرمود: حمیده اظهار داشت: همین که نوزاد عزیز به دنیا آمد، دستهای خود را بر زمین نهاد و سر به سمت آسمان بلند کرد و تسبیح و تحمید و تهلیل خداوند جل و علا را به جای آورد؛ و سپس بر رسول خدا صلوات و تحیت فرستاد.
حضرت در ادامه فرمایشات خود افزود: من به حمیده گفتم: این حرکات، مخصوص پیامبر خدا و امیرالمومنین و دیگر ائمه اطهار میباشد، که هنگام ولادت دست خود را بر زمین قرار داده و سر به سمت آسمان بلند نموده و مشغول تسبیح و تحمید و تهلیل خداوند متعال میگردند.
و نیز بر پیغمبر خدا صلوات و درود میفرستند؛ و سپس با اقرار و اعتراف میگویند: بر یگانگی خداوند شهادت میدهم؛ و این که خدائی جز او وجود ندارد. و همین که چنین حرکات و جملاتی از ایشان صادر گردید، خداوند رحمان علوم اولین و آخرین را بر آنها مقرر میگرداند؛ و نیز ملک روح الامین در شبهای قدر به زیارت آن امام خواهد آمد.
سپس ابوبصیر در پایان خبر فرخنده میلاد حضرت موسی ابن جعفر (ع) گوید: ولادت آن حضرت در سال ۱۲۸ هجری قمری واقع گردید. و چون کاروان حضرت به مدینه رسید، امام صادق (ع) به مدت سه روز سفره انداخت و تمام افراد، بر سفره ولیمه امام موسی کاظم (ع) مینشستند و غذا میخوردند. [۱] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] اصول کافی: ج ۱، ص ۳۱۶، ح ۱، عیون المعجزات: ص ۹۸، دلائل الامامه طبری: ص ۳۰۳ ح ۲۵۸٫
منبع: چهل داستان و چهل حدیث از امام موسی کاظم؛ عبدالله صالحی؛ مهدی یار.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *