امامت و رهبری، حاکمان زمان, حوادث، وقایع، هجرت

امام کاظم علیه السلام و فقیر

فقیری بر امام وارد شد و درخواست بخشش داشت، امام علیه السلام خواست تا [ صفحه ۱۷۹ ] او را بیازماید و به اندازه معرفتش
آرزو خواهم کرد که خداوند تقوای در دین و «؟ اگر به تو بگویند در دنیا چه آرزو داری، چه خواهی خواست » : گرامی دارد، فرمود
ادای حقوق برادران دینی را به من مرحمت کند. امام علیه السلام از جواب او خوشش آمد و دستور داد تا هزار دینار به وی مرحمت
کردند [ ۲۵۸ ] . کتابها پر است از نقل موارد زیادی از نیکی و احسان آن بزرگوار بر بیچارگان، و آنقدر مرحمت میکرد که آنها را
از درخواست و نیازمندی، بینیاز میکرد. از نشانه های کرم و بزرگواری آن حضرت این است که برای یکی از فرزندانش، ولیمهای
درست کرد و سه روز به تمام مردم مدینه غذا داد. یکی از افرادی که نسبت به آن بزرگوار حسادت داشت، بر وی خرده گرفت،
خداوند به هیچ یک از پیامبرانش چیزی را مرحمت نکرد مگر این که به محمد (ص) نیز » : امام علیه السلام در جواب او فرمود
مرحمت کرد و علاوه بر آنچه بدیشان داده بود، به وی عنایت کرد. خدای متعال به سلیمان بن داوود میفرماید: [این است بخشش
« از جمله اسباب آمرزش، غذا دادن به دیگران است » : ۲۶۰ ] . و همواره میگفت ] « [ ما، پس عطا کن یا نگهدار بدون حساب] [ ۲۵۹
۲۶۱ ] . مال دنیا نزد امام علیه السلام هیچ ارزش نداشت مگر این که بدان وسیله، گرسنهای را سیر و یا برهنهای را بپوشاند. او این ]
[ صفت برجسته را از پدران بزرگوارش فرا گرفته بود که نمونه های والای جود و بخشش و نیکی بودند. [ صفحه ۱۸۰
صفحه ۸۷ از ۲۷۲
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *