سیره عملی و رفتاری

امام کاظم نهایت خضوع در پیشگاه خدا

امام کاظم (ع) همچون پدر و اجداد پاکش، قبل از هر چیز بنده خالص خدا بود، و شیوه بندگی در تمام رفتار و گفتار و حرکات او آشکارا دیده میشد. مناجاتها، دعاها سجدهها، راز و نیازها و نمازهای او آن چنان در نهایت خضوع و در سطح بسیار عالی عرفان انجام میشد که هر بیننده و شنونده را دگرگون میکرد، چنان که کنیز هارون را در زندان، آن چنان دگرگون کرد که در حالت عبادت و مناجات جان سپرد (چنان که قبلا ذکر شد)
دانشمند معروف اهل تسنن خطیب بغدادی مینویسد: «از این رو به موسی بن جعفر «عبدصالح» میگویند که کوشش فراوان در عبادت و اظهار بندگی در پیشگاه خدا داشت.»
در فرازی از صلواتنامه امام کاظم (ع) در شان عبادات، گریهها و سجدههای طولانی آن حضرت چنین آمده: الذی یحیی اللیل بالسهر الی السحر بمواصله الاستغفار، حلیف السجده الطویله، و الدموع الغریزه، و المناجاه الکثیره، و الضراعات المتصله: «آن امامی که شب تا سحر بیدار بود و پیوسته استغفار میکرد، همدم سجده طولانی و سرشکهای فراوان و مناجات بسیار و زارهای پشت سر هم بود.» [۱] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] مفاتیح الجنان، حالات امام کاظم (ع).
منبع: نگاهی بر زندگی امام کاظم؛ محمد محمدی اشتهاردی، نشر مطهر چاپ دوم بهار ۱۳۷۷٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *