اخلاق و فضائل

امام کاظم و یاد نعمتهای خدا

هشام بن احمد میگوید:
همراه امام کاظم (ع) بودم، آن حضرت سوار بر مرکب بود، و با هم در خارج شهر مدینه حرکت میکردیم، ناگاه دیدم آن حضرت از مرکب پیاده شد و سجده طولانی انجام داد، سپس سر را بلند فرمود.
پرسیدم: « فدایت شوم، ای پسر رسول خدا! چرا ناگهان به سجدهای طولانی مشغول شدی؟ » امام (ع) فرمود:« هنگامی که حرکت میکردیم، به یاد نعمتی افتادم که خداوند به من عطا فرموده است و خواستم خدا را به خاطر آن نعمت سجده کنم و در حال سجده که خاضعانهترین، نوع عبادت است از او تشکر و سپاس نمایم. » [۱] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] اصول کافی، کلینی ج ۲، ص ۹۸٫
منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام موسی بن جعفر؛ سید علی حسینی قمی، نبوغ چاپ دوم ۱۳۸۲٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *