از دیدگاه اندیشمندان و بزرگان

اوصاف امام کاظم علیه السلام از دیدگاه جمال الدین اتابکی

امام موسی علیه السلام را به خاطر عبادتش، عبد صالح و به خاطر علمش، کاظم میگویند [ ۳۱۷ ] ، وی سال ۱۲۸ و یا ۱۲۹ ه در »
۳۱۸ ] . این بود قسمتی از نظراتی که ] « مدینه به دنیا آمد. آقا، عالم، والامقام، بخشنده، ستوده و دعایش در پیشگاه خدا پذیرفته بود
بزرگانی از علما در کتابهای خود آورده بودند، اینها حکایت از مقدار قدردانی و بزرگداشت آنها از امام علیه السلام دارد و تمام
آنها به وجود اوصاف زیر در امام، اتفاق نظر دارند: ۱ – امام علیه السلام داناترین و فقیهترین فرد زمان خود بوده است. ۲ – در
عبادت و طاعت تا آن جا کوشا بود که کسی به پای او نمیرسید. ۳ – صبر و بردباری امام از همه بیشتر و خشم خویش را از همه
۴ – از [ بیشتر فرو میخورد و در برابر کسانی که نسبت به وی بیحرمتی میکردند، گذشت و احسان مینمود. [ صفحه ۲۰۵
بخشندهترین و سخاوتمندترین و دست و دلبازترین مردم بود تا آن جا که کیسه های مرحمتی او ضربالمثل بود، و به هر کس
احسان او میرسید بینیاز میشد. ۵ – آن بزرگوار باب الحوائج در پیشگاه خدا بود، و خداوند او را مخصوص به این کرامت
فرموده و مورد چنین لطفی قرار داده بود و برای هر که متوسل به او میشد، برآوردن نیاز و حل مشکلش را ضمانت کرده و بدون
روای حاجت و فراغت بال و خیال راحت باز نمیگشت. ۶ – از آن بزرگوار کراماتی سرمیزد که عقلها و اندیشه ها، مات و مبهوت
بودند. ۷ – امام علیه السلام از همهی مردم به خانواده و خویشان، بیشتر صلهی رحم میکرد. ۸ – آن حضرت از فصیحترین و
بلیغترین مردم بود. ۹ – وی امامی از امامان مردم مسلمان و از جمله حجتهای خداوند بر مردم بود. ۱۰ – آن بزرگوار در تواضع و
آن بزرگوار به » : نرمخویی به حد اعلا رسیده بود. مورخان داستانی را نقل کردهاند که این برجستگی را تأیید میکند؛ میگویند
مرد سیاهپوست بد قیافهای رسید، به او سلام داد و نزد وی ماند و با او مدتی به گفتگو نشست و بعد از او خواست تا اگر حاجتی
دارد، برآورد، آنگاه برخاست و از نزد وی رفت. این کار برای بعضی از اصحاب امام گران آمد و به امام علیه السلام اعتراض کردند
یابن رسول الله! آیا شما به چنین کسی وارد میشوید و بعد دربارهی نیازمندیهای او » : و یکی از آنها به عنوان اعتراض گفت
میپرسید، در حالی که او به شما نیاز فراوان دارد؟ امام علیه السلام از این سخن به خشم آمد و با روحیه و اندیشهی اسلامی که هیچ
او بندهای از بندگان خدا و برادری – مطابق کتاب خدا – و همسایهای » : تفاوتی بین افراد مسلمان نمیبیند، به وی پاسخ داد و فرمود
در سرزمین خدا است. بهترین پدران – حضرت آدم – و بهترین ادیان – اسلام – ما را به هم مربوط ساخته است و شاید روزگار، [
براستی که «… صفحه ۲۰۶ ] بعضی از نیازمندیهای ما را به دست او قرار دهد پس ما را بعد از فخر و تکبر، در برابر خود متواضع ببیند
تفرقه و جدایی میان مسلمانان به هیچ صورتی از اسلام نیست و تمام مسلمین در یک سطح میباشند و گرامیترین آنها نزد خدا
پرهیزگارترین ایشان است. با این نسیم خوشبوی ایمان و تقوا بود که امام علیه السلام نفوس بیماری را که دچار خودخواهی و آفات
اجتماعی بودند معالجه میکرد. این صفات برجسته در وجود امام علیه السلام تنها راز بزرگی وی بوده و رمز اجماع دانشمندان بر
[ بزرگداشت آن بزرگوار، و اتفاق همهی مسلمین بر محبت اوست. [ صفحه ۲۰۹
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *