سیره عملی و رفتاری

بخشش امام کاظم

محمد بن عبدالله بکری میگوید: «برای گرفتن طلب خود به مدینه رفتم، ولی از دستیابی به مقصود درمانده شدم [و چون به شدت نیازمند بودم]، با خود گفتم بهتر است برای رفع مشکل، خدمت موسی بن جعفر (ع) برسم. در مزرعهاش به نام نقما (در کنار احد) به حضورشان شرف یاب شدم. آن بزرگوار به استقبالم آمد. همراه ایشان، تنها غلام آن حضرت بود که غربالی با مقداری گوشت برشته در دست داشت. مشغول خوردن غذا شدیم. آن گاه امام از مشکل من پرسید. وقتی داستانم را بازگو کردم، امام داخل رفت و زود برگشت. آن گاه به غلام خود فرمود: ما را تنها بگذار. سپس کیسهای با سیصد دینار به من بخشید.» [۱] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] تاریخ بغداد، ج ۱۳، ص ۲۷، ش ۶۹۸۷٫
منبع: امام کاظم از دیدگاه اهل سنت؛ علی اصغر قربانی؛ مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما ۱۳۸۵٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *