آثار

بخشی از رساله امام کاظم در مورد اختلاف شب و روز

از جمله نشانه های قدرت و آیات الهی، اختلاف شب و روز است، علمای علم تفسیر برای کلمهی اختلاف، دو وجه ذکر کردهاند: [
صفحه ۲۱۸ ] یکی آن که مصدر باب افتعال، از خلفه یخلفه، گرفته شده است، هنگامی که کسی برود و دیگری بجای او بیاید.
بنابراین مقصود از اختلاف شب و روز، پیاپی آمدن آنها در رفت و آمد است. دوم آن که، اختلاف در درازی و کوتاهی، روشنی و
تاریکی و زیادی و کمی است، همان طوری که شب و روز اختلاف زمانی دارند، اختلاف در مکان هم دارند. بنابراین، هر ساعت
معینی که فرض شود، در جایی از زمین، مثلا بامداد است. همان ساعت در جای دیگر ظهر است و در جای سومی عصر و در
چهارمی غروب است و… و این تفاوتها به خاطر کروی بودن زمین است. این اختلاف از جمله آثار منظومه شمسی است که دلالت
بر یکتا بودن و وجود خدا دارد و این اختلاف مصالح بیشماری را در پی دارد، همچون نظام گرفتن امور مردم، به دلیل آن که روز
در پی کسب و زندگی بوده و شب را بخوابند [ ۳۳۳ ] و دیگر مصالح زندگی که دانشمندان دربارهی راز و رمز این اختلاف نقل
کردهاند که کاشف از وجود خدای تعالی و آفرینش زیبا و قدرت والای اوست.
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *