امامت و رهبری، حاکمان زمان

بنی امیه و در اختیار گرفتن ثروتها

حکومتهای اموی سعی داشتند تا مسلمین را فقیر و گرسنه نگه دارند و هر راهی را که به گسترش فقر و حرمان مردم ختم میشد،
پیمودند. از جمله وسایلی که امویها برای تنگدست ساختن مسلمانان بکار بردند، در اختیار گرفتن اموال ایشان بود. معاویه به زیاد
بن ابیه – کارگزارش در عراق – نوشت که طلا و نقره برای او جمعآوری کند. زیاد نیز به کارگزاران خود، همین دستور را داد و به
بر » : آنها امر کرد، تا طلا و نقره را بین مسلمانان تقسیم نکنند [ ۵۲۴ ] . [ صفحه ۳۴۹ ] معاویه به وردان – عامل خود در مصر – نوشت
هر فرد قبطی [ ۵۲۵ ] ، یک قیراط اضافه میکنی. وردان، در پاسخ او نوشت: چگونه من چیزی بر آنها بیفزایم، در حالی که مطابق
جریان حال، در سایر ولایات اسلامی نیز بر این روال بود و یکی از برادران «؟ پیمانی که با آنها بستهایم، نباید چیزی اضافه شود
حجاج، املاک مردم سرزمین یمن را مصادره کرد [ ۵۲۶ ] . در حقیقت امویها، مال خدا را بین خود دست به دست میگرداندند، و
بندگان خدا را بردگان خود قرار داده بودند، همان طوری که پیامبر امین راستگو از آن چه امتش در سایه حکومت ستمگر اموی
مبتلا میشوند، خبر داده و همین سیاست باعث خشم عمومی بر علیه بنیامیه گردید، و بر آن شدند تا نهضت و مبارزه با حکومت
ظلم و جور را علنی سازند.
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *