امامت و رهبری، حاکمان زمان

تعصب بین یمنیها و نزاریها

از مهمترین عواملی که منجر به از هم پاشیدن حکومت اموی گردید، درگیری و نزاع میان یمنیها و نزاریها بود که دشمنی مابین آنها
بالا گرفت، آن چیزی که باعث سستی دولت اموی شد، توضیح آن که یمنیها ضمیمهی دولت عباسیان بودند و این درگیری را
علویان بوجود آوردند، زیرا که کمیت، شاعر بزرگ اسلام، وقتی که هاشمیات خود را سرود و در آن اشعار، اهل بیت علیهم السلام
را مدح گفته بود، آهنگ عبدالله بن حسن کرد و عبدالله از او خواست تا شعری بگوید که بدان وسیله غیرت مردم عرب را
برانگیزاند، شاید باعث شورشی گردد و وسیلهای برای نابودی دولت امویان شود، کمیت این پیشنهاد را پذیرفت و شروع به سرودن
چند قطعه شعر حماسی بلند کرد که در آن اشعار، فضایل قوم خود، یمنیها [ ۵۵۵ ] را بازگو کرده و آنان را از قحطانیان برتر
میشمارد، از جملهی آن اشعار، ابیات زیر است: [ صفحه ۳۶۳ ] لنا قمر السماء و کل نجم تشیر الیه ایدی المهتدینا وجدت الله اذ
سمی نزارا و اسکنهم بمکۀ قاطنینا لنا جعل المکارم خالصات و للناس القفا و لنا الجبینا [ ۵۵۶ ] . و این شعر وی آنقدر در دلها اثر
مهمی بجا گذاشت که غیرت و تعصب بین دو قبیله را برانگیخت و دشمنی بین آنها گسترش یافت. شاعر دیگر اهل بیت
علیهم السلام، دعبل خزاعی به کمک قحطانیان شتافت – به احتمال قوی بین این دو شاعر سازشی در این مورد بوده، چون هر دو از
شعرای اهل بیتند و هر دوی آنان در حد اعلای محبت و دوستی نسبت به اهل بیت علیهم السلام بودند – و جمله اشعاری که دعبل
در رد بر کمیت سرود، ابیات زیر است: أفیقی من ملامک یا ظعینا کفاک اللوم مر الأربعینا الم تحزنک احداث اللیالی یشیبن
الذوائب و القرونا احیی الغرمن سروات قومی لقد حییت عنا یا مدینا فان یک آل اسرائیل منکم و کنتم بالأعاجم فاخرینا [ ۵۵۷ ] . تا
. [۵۵۹] [ آن جا که میگوید: و ما طلب الکمیت طلاب وتر و لکنا لنصرتنا هجینا لقد علمت نزاران قومی الی نصر النبوه فاخرینا [ ۵۵۸
[ صفحه ۳۶۴ ] به این ترتیب هر قبیلهای بر قبیله دیگر افتخار میکردند و مناقب و مکارم خود را دستآویز قرار داده بودند، تا این که
دشمنی وسعت یافت و همهی روستائیان و بادیهنشینان را نیز فرا گرفت و دلها از این رو نسبت به هم بد شد. رشتهی وحدت مابین
این دو قبیلهای که از بزرگترین قبایل ساکنان جزیره العرب در جمعیت و نفوذ بشمار میآمدند، گسسته شد و نتیجه آن شد که
مروان بن محمد جعدی آخرین خلفای اموی نسبت به نزاریها – به دلیل انحراف یمانیها از وی و پیوستنشان به دعوت عباسیان –
. [ تعصبی به خرج داد و بدین وسیله کیان دولت اموی در حد بالایی به سستی گرایید. [ ۵۶۰
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *