احادیث اعتقادی

حدیث امام کاظم – سزای نیکی

امام کاظم علیه السلام :
ـ فی قَولِه تَعالی : «هَلْ جَزاءُ الإحْسانِ إلّا الإحْسانُ» ـ : جَرَت فی المُومِنِ والکافِرِ والبَرِّ والفاجِرِ ، مَن صُنِعَ إلَیهِ مَعروفٌ فعَلَیهِ ان یُکافِئَ بهِ ، ولَیسَتِ المُکافَاهُ ان تَصنَعَ کما صَنَعَ حتّی تَری فَضلَکَ ، فإن صَنَعتَ کما صَنَعَ فلَهُ الفَضلُ بِالابتِداءِ .
امام کاظم علیه السلام ـ درباره آیه «آیا سزای نیکی جزنیکی است؟» ـ فرمود : این آیه درباره مومن و کافر و نیک و بد جاری است. به هرکس خوبی شود، باید آن را پاداش دهد. پاداش دادن، این نیست که همان احسانی را کنی که او کرده است، مگر این که برتری خود را نشان دهی؛ زیرا اگر همان را کنی که او کرده است، به سبب این که آغازگر احسان می باشد، برتری از آنِ اوست.
بحار الانوار : ۷۸/۳۱۱/۱
برگرفته از کتاب ۳۰۵ حدیث از امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *