امامت و رهبری، حاکمان زمان

حکومت هارون عباسی شرافیت و تجملگرایی

پولها و اموال زیادی که به دربار هارون سرازیر میشد به جای آن که در عمران و آبادی کشور پهناور اسلامی و رفع نیازهای عمومی و تامین و گسترش عدالت اجتماعی صرف شود، بیشتر در راه ارضای تمایلات شخصی خلیفه و زندگی مجلل و اشرافی او و بستگان و درباریانش صرف میشد و برای تودههای مردم جز محرومیت و فشار و تنگدستی ثمرهای نداشت. قصر خلدی که هارون در آن زندگی میکرد و مردم آن را به بهشت برین که خداوند به مومنان و پرهیزکاران وعده داده است، تشبیه میکردند و نیز کاخ دیگرش به نام «دارالسلام» که نهرها از میان آن جاری بود و… همه از مظاهر تجملپرستی این خلیفهی عباسی است. هارون به پاس خدماتی که برمکیان برای به قدرت رسیدن وی انجام دادند، در روزهای نخست خلافت خود «یحیی برمکی» را به وزارت برگزید و همهی اختیارات را به او تفویض کرد و گفت: تمامی امور رعیت را به تو واگذار کردم، هر گونه صلاح میدانی حکومت کن. سپس به عنوان پشتوانهی این اختیارات تام، انگشتری خود را که عنوان مهر سلطنتی را داشت به وی داد، و بدین ترتیب برای عیاشی و پرداختن به لهو و لعب فراغت بیشتری پیدا کرد. کنیزان زیباروی [۲۵۹] ، نوازندگان، خوانندگان و موسیقیدانان زبده در [ صفحه ۱۰۵] دربار سلطنتی بیشتر اوقات هارون را به خود مشغول ساخته بودند. هارون به شاعری به نام «اشجع» به ازای مدیحهای یک میلیون درهم داد. [۲۶۰] «ابوالعتاهیه» شاعر و «ابراهیم موصلی» [۲۶۱] نوازنده با خواندن چند بیت شعر و ساز و آواز، هر کدام صد هزار درهم و صد دست لباس از خلیفه صله گرفتند. [۲۶۲] ابنکثیر مینویسد: «روزی همه کنیزان دربار در حضور هارون به آوازهخوانی و رقص پرداختند. خلیفه به وجد و طرب آمد و دستور داد مبلغ زیادی پول بر سر آنها نثار کنند. پول نثار شده به قدری زیاد بود که نصیب هر یک از کنیزان بیش از سه هزار درهم شد.» [۲۶۳] . وی در مجلسی دیگر، به ازای آن که «اسماعیل بن صالح» او را به طرب آورده بود، فرمانروایی مصر را به وی بخشید. [۲۶۴] . مظهر دیگر تجملگرایی هارون خوراک و پوشاک وی و بستگان و درباریانش بود. خرج سفره او در هر روز بالغ بر ده هزار درهم میشد و گاه تا سی نوع غذا بر سر سفرهاش حاضر میکردند. [۲۶۵] .
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *