امامت و رهبری، حاکمان زمان, حوادث، وقایع، هجرت

خشم هارون در مورد علویان

«جبار بنی عباس» لقب زیبنده هارون میباشد. وی در دوران حکومت داری خویش جولانهای بسیار داشته است. وی تلاشهای برون مرزی فراوان انجام داده و فتوحاتی نیز به دست آورده است و کشتارهای وحشتناکی صورت داده است. در سال ۱۷۹ هنگام حمله فرمانده وی هیصم بن عبدالمجید به یمن بیش از بیست هزار نفر کشته میشوند. [۴۴۹] . [ صفحه ۱۸۳] هارون صد و سی و پنج هزار نیرو با اشراف خودش برای فتح روم در سال ۱۹۰ بسیج نمود و قلهها را فتح و شهرها را تخریب نمود. تنها در سواحل بحر شام شانزده هزار نفر را به اسارت گرفت. [۴۵۰] هارون عبدالله بن مالک را با ده هزار نفر سپاه سواره نظام به منظور فتح خرمیه آذربایجان بسیج نمود و بعد از قتل و اسارت بسیار، دستور کشتن اسرا را نیز صادر نمود. [۴۵۱] اینها نمونه هایی از رفتارهای برون مرزی وی میباشد که هارون را شایسته لقب «جبار بن عباس» نموده است. [۴۵۲] . در درون کشور اسلامی هم سیاست اصلی هارون سرکوب و اذلال علویون میباشد، کانت منصرفه الی اذلال العلویین. [۴۵۳] وی در مورد زندگی اجتماعی و اقتصادی علویون میگوید: فقر هذا و اهل بیته أسلم لی و لکم من بسط ایدیهم و اعینهم، [۴۵۴] «تنگ دستی ایشان (امام کاظم (ع) و اهل بیتش) آرامش بخش تر است برای من از گشاده دستی و گردن فرازی آنان». حکومت داری از مظاهر مهم دنیاطلبی میباشد. جاذبههای حکومت داری فرد را کور و کر میسازد که ارزشها را نادیده انگاشته و زیر پا نهد. الملک عقیم در حکومت داری به طور وسیع شکل میگیرد که حکومت داری خویشاوندی پدر و پسر و برادر و… نمیشناسد. هر کس در برابر حکومت دیگری قد علم نماید، حاکم در صدد نابودی وی خواهد بود. آنگاه [ صفحه ۱۸۴] خود کامگی و خشونت امویان و عباسیان در این راستا بیش از دیگران خودنمایی مینماید. حاکمان بنی عباس از آغاز روز اقتدار سیاسی با عترت رسول الله (ص) درگیر شدهاند. منصور جاسوسها گمارده تا بعد از امام صادق (ع) جانشین وی را هر کس که باشد شناسایی و از پای درآورند. [۴۵۵] همان گونه که امام صادق (ع) را در همین راستا به شهادت رساند. هشام بن سالم هنگامی که به حضور امام کاظم (ع) میرسد و سؤالهای خویش را مطرح میسازد و جواب میگیرد، امام به وی میفرماید اسرار را فاش نکنی که در این صورت کشته خواهی شد. [۴۵۶] ،منصور، ابومسلم را که بیشترین خدمت در رساندن عباسیان به حکومت انجام داد، به قتل رساند. هارون در آغاز خلافت، برامکه را موثرترین عامل در اقتدار سیاسیاش میدانست و آنگونه از آنان تقدیر نمود، لیکن هنگامی که از آنان آزرده خاطر شد، آنان را زندانی کرد و جعفر برمکی فرزند یحیی را به قتل رساند. هارون محمد بن ابیعمیر آزادی را که از یاران خاص امام کاظم (ع) بود، در زندان سندی بن شاهک به مدت چهار سال به بند کشید. وی را زیر تازیانه و انواع شکنجه قرار داد تا از ارتباط وی با امام کاظم (ع) و سران شیعه باخبر شود. این اقدام باعث شد کتابهای ابن ابیعمیر را خواهرش از ترس حکومت دفن کند و برخی کتابها نیز در حجره زیر باران از بین بروند. [۴۵۷] منصور و هارون دیگر خلفای عباسی دستشان به خون علویان و امام زادگان [ صفحه ۱۸۵] آلوده است. هارون دست و پا میبرید و میل گداخته به چشمها میکشید. [۴۵۸] هارون در یک اقدام وحشتناک شصت تن از علویان را سر میبرد. [۴۵۹] خشم هارون آتشی شعلهور است که هر مانعی را در سر اهداف حکومت داری میسوزاند و خاکستر میسازد! همانند برادرش هادی که در حادثه فخ بیش از صد تن از علویان را شهید کرد. [۴۶۰] اینها نمادها و نمونه هایی از اقدامهای جنایت بار عباسیان مورد چالشگران به ویژه علویان میباشد. در نظام حکومتی عباسیان که داعیه جانشینی رسول الله و خویشاوندی حضرت را دارند، فساد و تباهی و ستم بیداد میکند. در این بخش به توضیح برخی از رفتارهای آنان و موضع گیریهای امام کاظم (ع) میپردازیم. در این قسمت تلاشهای حضرت را در جهت حراست تشکل همسوی اهل بیت (ع) و موقعیت اجتماعی حضرت و تلاشهای اجتماعی و فرهنگی وی مورد نگر قرار میدهیم تا انشاء الله در ضمن تحلیل جریانهای اجتماعی، موضع گیری و نقش حضرت در جریانهای اجتماعی بیشتر شفاف شود. اینک باید بررسی نمود هارون که دست و پا میبرید و بر چشمها میل گداخته میکشید، با چالشگران علوی چه رفتاری دارد؟
برگرفته از کتاب امام کاظم علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *