امامت و رهبری، حاکمان زمان

دوران امام موسی کاظم علیه السلام

امام موسی بن جعفر علیه السلام بخشی از دوران زندگی خود را در دانشگاه بزرگ پدر بزرگوارش گذراند، و خود از
برجستهترین دانشمندان ارجمند بوده است به طوری که پدر گرامیاش او را در تدریس مسائل علمی خود شرکت داده و گرامی
داشته است و در صحنه های فرهنگی و علمی او را مقدم بر دیگران میداشت. وی پس از انتقال پدرش به بهشت برین، امور این
مدرسهی بزرگ را به عهده گرفت و به گسترش علوم و نشر روح فضیلت پرداخت. دانشمندان و راویان در اطراف او حلقه زده و از
کنار او جدا نشده و دست برنمیداشتند و احادیث و بحثها و نظرات او را مینوشتند. سید بن طاووس [ ۱۴۳ ] روایت کرده است که
اصحاب و خواص امام [ صفحه ۱۲۱ ] علیه السلام در مجلس او حضور مییافتند و همراه خود لوحهایی از آبنوس ظریف و نازک و
میلهایی [قلمهایی] داشتند که هرگاه امام علیه السلام سخنی را میگفت و یا در موردی فتوایی میداد، به نوشتن و ثبت آن در صفحه
لوح اقدام میکردند. [ ۱۴۴ ] . این دانشمندان با اختلافنظری که دارند و با همهی دوری جهات فکریشان، از آن بزرگوار حدیث
نقل کردهاند و به برکت کوشش و تلاش آن حضرت و پدر بزرگوارش، نهضت علمی، همهی اجتماعات اسلامی و عربی را فرا
[ گرفت و میراث علمی ایشان را دانشمندان نسل اندر نسل برای یکدیگر نقل میکنند. [ صفحه ۱۲۵
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *