اصحاب و شاگردان

رابطه امام کاظم با یاران

امام کاظم (ع) با همراهان در بیابان اتراق مینمایند. مسافران حج همراه خویش غذاهای گوناگون و لذیذ دارند و بر سر سفره آورده و صرف میکنند. هنگامی که سفره برچیده میشود، یکی از اصحاب دور سفره و زیر سفره را جستجو نموده تا خورده نان و غذاها را جمعآوری کند. امام کاظم (ع) به وی میفرماید: این کار در منزل و زیر سقف شایسته است. لیکن در مثل این مکان (بیابان) ته مانده سفره روزی پرندگان و حیوانات دیگر است، فاما فی مثل هذا الموضع فهو لعافیه الطیر و البهائم. آنگاه خلال میآورند حضرت نیز دندانهای خویش را خلال میکند. آب برای شستشوی دستها میآورند؛ حضرت آخر همه دست هایش را میشوید. آنگاه حضرت از یکی از یارانش میپرسد رابطه شما با یکدیگر چگونه است. وی پاسخ می دهد در اوج صمیمیت و بهترین شکل. حضرت میپرسد آیا اگر یکی از شما در تنگنا قرار گرفتید به منزل دیگری مراجعه نمودید و وی حضور نداشت آیا صندوق ذخیره و پس انداز وی را طلب میکنید و هر مقدار که نیاز داشتید بر می دارید. وی پاسخ میدهد. خیر تا به این حد از برادری نرسیده ایم. امام میفرماید آن مرحله از برادری که پسند و خوشایند من است در شما شکل نگرفته است، لستم علی ما احب من التواصل. [۱] پیام روشن این رهنمود این است که پیروان اهل بیت (ع) باید در برترین مرحله پیوند برادری باشند و به راحتی مشکلات یکدیگر را رفع کنند.
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] مجموعه ورام، ج ۲، ص ۱۲۵٫
منبع: امام کاظم الگوی زندگی؛ حبیب الله احمدی؛ فاطیما چاپ اول ۱۳۸۶٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *