امامت و رهبری، حاکمان زمان

زمینه سازی هارون به ولایتعهدی امین

شیخ صدوق به نقل از صالح بن علی مینویسد: «علت دستگیری و احضار موسی بن جعفر به بغداد این بود که هارون تصمیم گرفت فرزندش محمد (امین) را به ولایتعهدی برگزیند. برای استواری امر او و اعلام به همگان، در سال ۱۷۹ حج گزارد و به همه نقاط نوشت تا فقها، دانشمندان، قاریان و امیران در مکه اجتماع کنند.» [۴۴۸] . انجام چنین تمهیداتی از سوی هارون برای ولایتعهدی فرزندش بیانگر این است که وی مشکلات زیادی را بر سر راه این حرکت خود میدید که مهمترین آنها واکنش علویان و در راسشان وجود مبارک موسی بن جعفر (ع) در برابر این اقدام بود. از این رو، نخست در اندیشهی از میان برداشتن این مانع بزرگ برآمد. همان کاری که معاویه برای هموار کردن راه ولایتعهدی فرزندش یزید کرد و امام حسن (ع) را به عنوان بزرگترین مانع سر راه، به شهادت رسانید سپس توطئه خویش را عملی ساخت. هارون میدید تا زمانی که موسی بن جعفر (ع) با آن موقعیت اجتماعی و محبوبیت و مقبولیت مردمی آزاد باشد و مردم با آن گرامی ارتباط داشته باشند، تلاشهای او برای توجه دادن افکار عمومی به فرزند خود به عنوان خلیفه آینده بینتیجه است. این بود که پیش از تشکیل اجتماع یاد شده، در سر راه خود به مکه وارد مدینه شد و نخست به سراغ موسی بن جعفر (ع) رفت، او را دستگیر کرد و به زندان افکند، سپس به مکه رفت و فرزندش محمد (امین) را به عنوان ولیعهد خویش به مردم معرفی کرد.
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *