اخلاق و فضائل

سجایای اخلاقی امام کاظم (علیه السلام)

سجایای اخلاقی امام کاظم(علیه السلام)
بهترین روش برای شناخت یک انسان، اوصاف و خصوصیات اخلاقی اوست. امام معروف به عبد صالح، نفس زکیه، زین المجتهدین، صابر، امین، زاهر، صالح و کاظم بود و هر یک از این القاب بهترین شاهد است که وی تنها دارای عالی ترین مراحل و مراتب اخلاق و عرفان اسلامی را داشته بلکه بزرگترین معلم اخلاق به شمار می رفته است.
محدّث قمی به نقل از محمدبن طلحه شافعی درباره امام کاظم(علیه السلام) چنین نوشته است: اوست امام کبیرالقدر، عظیم الشأن، کثیر المجتهد، مجدّ در اجتهاد، مشهور به عبادات، مواظب بر طاعات، مشهور به کرامات، شب را به روز می آورد، به سجده و قیام و روز را به آخر می رساند به تصدق و صیام و به سبب زیادی حلمش و گذشتن از جرم تقصیر کنندگان در حقش کاظم خوانده شد، به جهت کثرت عباداتش عبد صالح نامیده شد و در عراق به باب الجوائج الی الله معروف گشت؛ زیرا که هرکه متوسّل به آن حضرت شد به حاجت خود رسید.
امام موسی بن جعفر(علیه السلام) عابدترینِ مردم زمان خود بود. روایت شده که شبها برای نوافل شب برمی خاست و تا صبح پیوسته نماز می خواند و پس از نماز برای خدا به سجده می رفت و تا نزدیک ظهر سر از سجده برنمی داشت. مأمون عباسی در وصف امام کاظم(علیه السلام) چنین می گوید: نزد پدرم هارون بودم دیدم پیرمردی بر او وارد شد که صورتش از بیداری شب و عبادت، زرد و ورم گشته بود، عبادت او را رنجور و لاغر کرده به حدّی که مانند مشک پوسیده شده و زیادی سجده، صورت و بینی اش را مجروح کرده بود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *