سیره عملی و رفتاری

سجده طولانی امام کاظم همراه پیامبر

روایت شده: آن حضرت، نماز شب را میخواند، و آن را به نماز صبح متصل میکرد، سپس تا طلوع خورشید، به تعقیب نماز اشتغال داشت و بعد به سجده میرفت، و سر از سجده برنمیداشت تا نزدیک ظهر فرامیرسید و بسیار دعا میکرد به خصوص این دعا را بسیار تکرار میکرد: اللهم انی اسئلک الراحه عند الموت، و العفو عند الحساب: «خدایا! از درگاهت، استراحت هنگام مرگ، و عفو هنگام حسابرسی را درخواست میکنم.» روایت شده: آن حضرت روزی وارد مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله در مدینه شد، در اول شب به سجده رفت، شنیده شد که در سجده میگفت: عظم الذنب من عبدک، فلیحسن العفو من عندک، یا اهل التقوی و یا اهل المغفره: «گناه از بندهات بزرگ شد، پس عفو از پیشگاهت، نیکو و زیبا خواهد گردید، ای سزاوار پرهیزکاری و آمرزش.» این دعا را مکرر گفت، تا صبح شد [۱] .
نیز روایت شده: امام کاظم (ع) آن قدر از خوف خدا میگریست که محاسنش از اشک چشمش خیس میشد، و هنگامی که آیات قرآن را میخواند، محزون میشد و گریه میکرد، و شنوندهها آن چنان تحت تاثیر تلاوت قرآن آن حضرت میشدند که بیاختیار گریه میکردند [۲] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] مناقب آل ابیطالب، ج ۴، ص ۳۱۸ – امامان (ع) با اینکه هرگز گناه نمیکردند، اقرار آنها به گناه، در دعای فوق و دعاهای دیگر را میتوان از جهات مختلف توجیه کرد:
الف: حسنات نیکان، گناهان مقربان است، زیرا کوچکترین عدم توجه مقربان از خدا، در نزد آنها، گناه است.
ب: اعتراف آنها به گناه، کنایه از کوچک بودن مقامشان در برابر عظمت خدا است، و یک نوع تذلل و کوچک شمردن است.
ج: این گونه دعا کردن معصومین (ع)، به عنوان یاد دادن شیوه دعا کردن، به بندگان است.
د: گناه در این موارد، به معنی فقر ذاتی است که در علم کلام به عنوان «امکان ذاتی» همه مخلوقات، یاد میشود.
ولی وجه اول و دوم مناسبتر به نظر میرسد.
[۲] اعیان الشیعه، ج ۲، ص ۷٫

منبع: نگاهی بر زندگی امام کاظم؛ محمد محمدی اشتهاردی، نشر مطهر چاپ دوم بهار ۱۳۷۷٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *