سیره عملی و رفتاری

سخاوت و کرم امام کاظم

امام کاظم (ع) به قدری سخی و بخشنده بود که هرگز کمتر از ۳۰۰ یا ۴۰۰ دینار به فقرا کمک نمیکرد؛ به گونهای که سخاوت آن حضرت ضربالمثل گردید. [۱] .
بستگانش همواره میگفتند: « شگفتا از کسی که کیسه پول موسی بن جعفر به او برسد و او از اندکی آن شکایت نماید! » نقل است که یکبار فقیری نزد آن حضرت آمد و پس از اظهار تهیدستی گفت: « اگر صد درهم داشتم و با آن کاسبی میکردم از تنگدستی نجات میافتم. » امام (ع) با چهرهای بشاش و خندان فرمود: « من از تو سوالی میپرسم، اگر پاسخ دادی، ده برابر آن را به تو خواهم داد. » فقیر گفت: « بپرس مولای من! » امام (ع) فرمود: « اگر بنا باشد تو در دنیا آرزویی کنی، چه آرزویی خواهی کرد؟ »
فقیر گفت: « آرزو میکنم به ادای حقوق برادران دینی، توفیق یابم، و برای حفظ جان آنها از خطر دشمن، قانون تقیه را رعایت کنم. » امام (ع) فرمود: « چرا دوستی ما خاندان را آرزو نمیکنی؟ » فقیر گفت: « زیرا الحمدلله این خصلت را دارا هستم. و آن را آرزو کردم که ندارم. » امام (ع) فرمود: « پاسخ نیک دادی » و آنگاه دو هزار درهم (بیست برابر خواسته او »، به فقیر داد و در ضمن او را در چگونگی استفاده بردن از این پولها هدایت و ارشاد فرمود.
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] امام (ع) اینگونه با کمکهای سرشار خود، در واقع یک زندگی را بر پا مینمود تا فقیر بار دیگر به کمک دیگران نیازمند نشود.
[۲] .
[۲] انوار البهیه، محدث قمی، ص ۲۹۲٫
منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام موسی بن جعفر؛ سید علی حسینی قمی، نبوغ چاپ دوم ۱۳۸۲٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *