فرزندان و نوادگان

شهادت احمد بن موسی کاظم

بعد از این که مأمون امام رضا (ع) را به مرو فرا خواند و ولایت عهدی را به وی واگذار نمود. احمد بن موسی به دنبال برادرش از مدینه عازم مرو و خراسان شد. وی راه خود را مسیر بوشهر و شیراز برگزیده بود. آن زمان والی مأمون در شیراز فردی به نام «قتلغ خان» بوده است. هنگامی که مأمون از مسیر حرکت احمد بن موسی (ع) باخبر میشود به والی شیراز دستور میدهد [ صفحه ۴۰] از حرکت ایشان جلوگیری کند. قتلغ خان هم به دستور خلیفه در هشت فرسخی شیراز در منطقهای به نام «خان زینان» راه را به احمد بن موسی میبندد. دو گروه با هم درگیر میشوند. سپاه قتلغ خان به دروغ شایع میکند که علی بن موسی (ع) که قصد پیوستن به وی را دارید از دنیا رفته است. با ایجاد شایعه در میان همراهان احمد بن موسی (ع) آنان را پراکنده میکنند. احمد بن موسی (ع) از آن محل به شیراز بر میگردد. مخالفان وی را تعقیب نموده و در شیراز به شهادت میرسانند. جنازه وی را در همین مکان که اکنون مزار همگان است به خاک میسپارند. هنگامی که بعد از سالها مقرب الدین از وزراء اتابک قصد تعمیر بقعه وی را می نماید (در سال ۷۵۰) جسدی سالم و صحیح آشکار میشود. که در انگشت وی انگشتری بوده است که به روی آن نگاشته شده بود «العزه لله، احمد بن موسی». [۷۴] . بر این اساس جلالت و فرزانگی و تقوی و طهارت احمد بن موسی به خوبی آشکار است که از چه مقدار تقوا بهرهمند بودند که مردم وی را در حد منصب امامت شایسته میدانستند. وی تا چه مقدار از تقوا و طهارت برخوردار بودند که توطئه را بعد از شهادت پدرش به خوبی و راحتی از بین میبرد. در نهایت به دست ستمکاران عباسی به شهادت میرسد و بدنش نیز صحیح و سالم در زیر خاک باقی میماند. سلام خداوند و رسول خدا و فرشتگان خدا و همه مؤمنان بر روح پاکش باد. خوشا بر افرادی که به زیارت [ صفحه ۴۱] ایشان نایل میشوند و خوشا به حال مردم شیراز که شهرشان این گونه گوهرهایی از فرزندان رسول الله (ص) را در آغوش گرفته است.
برگرفته از کتاب امام کاظم علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *