اخلاق و فضائل, سیره عملی و رفتاری

شیعیان اهل وبیت آموختن قرآن در برزخ

آموختن قرآن و کلام وحی الهی از اهداف بزرگ رسالت پیامبر اعظم اسلام (ص) میباشد، یتلوا علیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه. [۲۳۷] «آیات خدا را بر آنان تلاوت می کند و آنان را پاک گردانده و کتاب و حکمت میآموزد.» قرآن دریای کوثر معارف، ماوراءالطبیعه و متافیزیک است، که در فکر و دسترس انسان ها قرار گرفته است. قرآظن کتاب بیبدیلی است که بر همه کتابهای پیشین آسمانی مشرف و مهیمن میباشد، و أنزلنا الیک الکتاب بالحق مصدقا لما بین یده من الکتاب و مهیمنا علیه، [۲۳۸] «کتابی بر تو نازل نمودیم که کتاب آسمانی پیشین را تصدیق و تأیید نمود و بر آن اشراف و احاطه دارد.» قرآن دریایی است که ژرفای آن پایان ندارد، و باطنه عمیق. [۲۳۹] . حال که قرآن این گونه منبعی است، آموختن آن نیز مرحله بالای از اهمیت خواهد داشت. به همین خاطر محروم بودن از آن، محرومیت از بزرگترین فیض الهی است. به لحاظ اهمیت یاد گرفتن و یاد دادن قرآن این مقدار اهتمام به آموزش قرآن داده شده است که معلم قرآن برترین انسانها است، خیرکم من تعلم القرآن و علمه؛ [۲۴۰] «برترین شما کسی است که قرآن بیاموزد و به دیگران یاد بدهد». [ صفحه ۹۹] خدای سبحان که رحمت خاصهاش هماره شامل بندگان خاص میباشد، در آموزش قرآن و بهره گیری از این فیض بیپایان، نیز بندگان خاص خویش را مورد عنایت ویژه قرار داده است. پیروان اهل بیت (ع) از شایستگی بیشتر برای فیض و رحمت الهی برخوردار میباشند. بدین سبب مورد لطف ویژه الهی قرار میگیرند. انسان مؤمن و پیرو اهل بیت (ع) باید تلاش کند تا در دنیا قرآن بیاموزد و همچنین قرآن را به دیگران بیاموزد. یاد گرفتن و یاد دادن قرآن از بزرگ ترین مسؤولیتهای هر مسلمان به خصوص پیروان اهل بیت (ع) می باشد. منظور از یاد گرفتن و یاد دادن قرآن تنها روخوانی آن نیست، بلکه افزون بر آن مفاهیم و درک قرآن نیز میباشد. اینک سخن در بخش دیگر از اهتمام این موضوع میباشد که اگر کسی از محبان و پیروان اهل بیت (ع) در دنیا موفق به آموختن قرآن نشد و عمر وی پایان یافت، چنین شخصی را در عالم برزخ قرآن یاد میدهند. این یکی از امتیازهای پیرو اهل بیت (ع) بودن است. این حقیقت والا بر زبان گویا و زیبای موسی بن جعفر (ع) جاری شده است که میفرماید: من مات من اولیائنا و شیعتنا و لم یحسن القرآن علم فی قبره لیرفع الله به من درجته فان درجات الجنه علی قدر آیات القرآن یقال له اقرأ و ارق. [۲۴۱] «هر کس از شیعیان ما که قرآن را نیکو یاد نگرفته است، (در دنیا) در قبر به وی میآموزند تا درجات وی بالا رود زیرا درجات بهشت به مقدار آیات قرآن است. به قاری قرآن گفته میشود بخوان [ صفحه ۱۰۰] و بالا برو.» این روایت آموزههای عرشی فراوانی در بردارد که بر زبان باب الحقایق موسی بن جعفر (ع) جاری شده است. ۱ – در عالم برزخ هنوز راه تکامل انسان هموار است. بدین خاطر برای این که از فیض الهی بهره مند شود به محبان و شیعیان اهل بیت (ع) که قرآن را نیکو نیاموختهاند، قرآن میآموزند، تا با آموختن و قرائت و درک قرآن درجات آنان ارتقا پیدا کند. ۲ – خدای مهربان شیعیان اهل بیت (ع) را مورد عنایت خاص قرار میدهد. به برکت پیروی از اهل بیت (ع) آنان را مشمول رحمت خاص قرار داده و در برزخ به آنان قرآن میآموزد، تا از فیض بیپایان آن بهرهمند شوند. دیگران از این فیض محرومند! ۳ – قرآن یک حقیقت و باطن دارد که مراحل درجات تکاملی انسان در آن جلوه گر است. هر مقدار شخص با قرآن بیشتر انس داشته باشد و قرآن در دنیا و برزخ بیشتر بخواند به مراحل و درجات بالاتر راه پیدا میکند. قرآن وسیله تکامل و تصاعد انسان در زندگی دنیا و نیز در آخرت و در عالم برزخ میباشد. ۴ – آیا این شیرین ترین سخن و این زیباترین سخن و این آرامش بخش روح و تن در بهشت قرائت نخواهد شد؟ در بهشت نیز راه تکامل هموار است. به قاری قرآن گفته میشود با خواندن قرآن به درجات برتر دست مییابی. بخوان و بالا برو، اقرأ و ارق، یعنی راه تکامل پایان ندارد. [ صفحه ۱۰۱]
برگرفته از کتاب امام کاظم علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *