احادیث و سخنان

صحیفه امام کاظم – دعا برای دفع دشمنان ۱

اشاره
الهی کم من عدو انتضی علی سیف عداوته، و شحذ لی ظبه مدیته، و ارهف لی شباحده، و داف لی قواتل سمومه، و سدد نحوی صوائب سهامه، و لم تنم عنی عین حراسته، و اضمر ان یسومنی المکروه، و یجرعنی ذعاف مرارته. فنظرت الی ضعفی عن احتمال الفوادح، و عجزی عن الانتصار ممن قصدنی بمحاربته، و وحدتی فی کثیر من ناوانی، و ارصادهم لی فیما لم اعمل فیه فکری فی الارصاد لهم بمثله، فایدتنی بقوتک، و شددت ازری بنصرک، و فللت لی شباحده، و خذلته بعد جمع عدیده و حشده، و اعلیت کعبی علیه، و وجهت ما سدد الی من مکائده الیه، و رددته و لم یشف غلیله، و لم تبرد حرارات غیظه، و قد عض علی انامله، و ادبر مولیا قد اخفقت سرایاه. فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب و ذی اناه لا یعجل، صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من باغ بغانی بمکائده، و نصب لی اشراک مصائده، و وکل بی تفقد رعایته، و اضبا الی اضباء السبع لطریدته، انتظارا لانتهاز فرصته [۷۵] ، و هو یظهر لی بشاشه الملق، و یبسط لی وجها غیر طلق. فلما رایت دغل سریرته و قبح ما انطوی علیه لشریکه فی ملبه، و اصبح مجلبا الی فی بغیه، ارکسته لام راسه، و اتیت بنیانه من اساسه، فصرعته فی زبیته، و اردیته فی مهوی حفرته [۷۶] ، و رمیته بحجره، و خنقته بوتره، و ذکیته بمشاقصه، و کببته بمنخره، و رددت کیده فی نحره، و وثقته [۷۷] بندامته، و فتنته [۷۸] بحسرته، فاستخذل و استخذا و تضاءل بعد نخوته، و انقمع بعد استطالته ذلیلا ماسورا فی ربق حبائله التی کان یومل ان یرانی فیها یوم سطوته، و قد کدت یا رب لولا رحمتک یحل بی ما حل بساحته. فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من حاسد شرق بحسده، و شجی بغیظه، و سلقنی بحد لسانه، و و خزنی بموق عینه، و جعل عرضی غرضا لمرامیه، و قلدنی خلالا لم یزل فیه، فنادیتک یا رب مستجیرا بک، واثقا بسرعه اجابتک، متوکلا علی ما لم ازل اعرفه من حسن دفاعک، عالما انه لم یضطهد من اوی الی ظل کنفک، و ان لا تقرع الفوادح من لجا الی معقل الانتصار بک فحصنتنی من باسه بقدرتک. فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من سحائب مکروه قد جلیتها، و سماء نعمه امطرتها، و جداول کرامه اجریتها، و اعین اجداث طمستها، و ناشئه رحمه نشرتها، و جنه عافیه البستها، و غوامر کربات کشفتها، و امور جاریه قدرتها، لم تعجزک اذ طلبتها، و لم تمتنع علیک اذ اردتها. فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من ظن حسن حققت، و من عدم املاق جبرت، و من مسکنه فادحه حولت، و من صرعه مهلکه انعشت، و من مشقه ازحت، لا تسال یا سیدی عما تفعل و هم یسالون، و لا ینقصک ما انفقت، و لقد سئلت فاعطیت و لم تسال فابتدات، و استمیح باب فضلک فما اکدیت. ابیت الا انعاما و امتنانا، و الا تطولا یا رب و احسانا، و ابیت یا رب الا انتهاکا لحرماتک و اجتزاء علی معاصیک، و تعدیا لحدودک، و غفله عن وعیدک، و طاعه لعدوی و عدوک، لم یمنعک یا الهی و ناصری اخلالی بالشکر عن اتمام احسانک، و لا حجزنی ذلک عن ارتکاب مساخطک. اللهم فهذا مقام عبد ذلیل، اعترف لک بالتوحید، و اقر علی نفسه بالتقصیر فی اداء حقک، و شهد لک بسبوغ نعمتک علیه و جمیل عاداتک [۷۹] عنده و احسانک الیه. فهب لی یا الهی و سیدی من فضلک ما اریده سببا الی رحمتک، و اتخذه سلما اعرج فیه الی مرضاتک، و امن به من سخطک بعزتک و طولک،و بحق محمد نبیک و الائمه صلوات الله علیه و علیهم اجمعین، فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من عبد امسی و اصبح فی کرب الموت و حشرجه الصدر، و النظر الی ما تقشعر منه الجلود، و تفزع الیه القلوب، و انا فی عافیه من ذلک کله، فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من عبد امسی و اصبح سقیما موجعا مدنفا، فی انین و عویل، یتقلب فی غمه، و لا یجد محیصا، و لا یسیغ طعاما و لا یستعذب شرابا، و لا یستطیع ضرا و لا نفعا، و هو فی حسره و ندامه، و انا فی صحه من البدن و سلامه من العیش کل ذلک منک، فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من عبد امسی و اصبح خائفا مرعوبا، مسهدا مشفقا وحیدا، وجلا هاربا طریدا، او منحجزا فی مضیق، او مخباه من المخابی، قد ضاقت علیه الارض برحبها، و لا یجد حیله و لا منجی، و لا ماوی و لا مهربا، و انا فی امن و امان، و طمانینه و عافیه من ذلک کله، فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و سیدی و کم من عبد امسی و اصبح مغلولا مکبلا بالحدید بایدی العداه و لا یرحمونه، فقیدا من اهله و ولده، منقطعا عن اخوانه و بلده، یتوقع کل ساعه بایه قتله یقتل، و بای مثله یمثل، و انا فی عافیه من ذلک کله، فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و سیدی و کم من عبد امسی و اصبح یقاسی الحرب و مباشره القتال بنفسه، قد غشیته الاعداء من کل جانب، و السیوف و الرماح و اله الحرب، یتقعقع فی الحدید مبلغ مجهوده [۸۰] و لا یعرف حیله [۸۱] ، و لا یجد مهربا، قد ادنف بالجراحات، او متشحطا بدمه تحت السنابک و الارجل، یتمنی شربه من ماء، او نظره الی اهله و ولده، و لا یقدر علیها، و انا فی عافیه من ذلک کله، فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من عبد امسی و اصبح فی ظلمات البحار و عواصف الریاح و الاهوال و الامواج یتوقع الغرق و الهلاک لا یقدر علی حیله، او مبتلی بصاعقه او هدم او غرق، او حرق او شرق، او خسف او مسخ او قذف، و انا فی عافیه من ذلک کله، فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من عبد امسی و اصبح مسافرا، شاحطا عن اهله و وطنه و ولده، متحیرا فی المفاوز، تائها مع الوحوش و البهائم و الهوام، وحیدا فریدا، لا یعرف حیله و لا یهتدی سبیلا، او متاذیا ببرد او حر، او جوع او عری، او غیره من الشدائد، مما انا منه خلو و انا فی عافیه من ذلک کله، فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و کم من عبد امسی و اصبح فقیرا عائلا، عاریا مملقا، مخفقا مهجورا، جائعا خائفا ظمانا، ینتظر من یعود علیه بفضل، او عبد وجیه هو اوجه منی عندک، او اشد [۸۲] عباده لک مغلولا مقهورا، قد حمل ثقلا من تعب العناء، و شده العبودیه، و کلفه الرق، و ثقل الضریبه، او مبتلی ببلاء شدید لا قبل له به الا بمنک علیه، و انا المخدوم المنعم المعافی المکرم فی عافیه مما هو فیه، فلک الحمد یا رب من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین. الهی و مولای و سیدی و کم من عبد امسی و اصبح شریدا طریدا، حیرانا متحیرا، جائعا خائفا، خاسرا فی الصحاری و البراری، قد احرقه الحر و البرد، و هو فی ضر من العیش، و ضنک من الحیاه، و ذل من المقام، ینظر الی نفسه حسره لا یقدر لها علی ضر و لا نفع، و انا خلو من ذلک کله بجودک و کرمک، فلا اله الا انت سبحانک من مقتدر لا یغلب و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لانعمک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین، و ارحمنی برحمتک یا ارحم الراحمین. مولای و سیدی و کم من عبد امسی و اصبح علیلا مریضا سقیما مدنفا علی فرش العله، و فی لباسها یتقلب یمینا و شمالا، لا یعرف شیئا من لذه الطعام، و لا من لذه الشراب، ینظر الی نفسه حسره، لا یستطیع لها ضرا و لا نفعا، و انا خلو من ذلک کله بجودک و کرمک فلا اله الا انت، سبحانک من مقتدر لا یغلب و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لک من العابدین و لانعمک من الشاکرین، و لالائک من الذاکرین، و ارحمنی برحمتک یا ارحم الراحمین. مولای و سیدی و کم من عبد امسی و اصبح قد دنا یومه من حتفه، و قد احدق به ملک الموت فی اعوانه، یعالج سکرات الموت و حیاضه، تدور عیناه یمینا و شمالا، ینظر الی احبائه و اودائه و اخلائه، قد منع عن الکلام، و حجب عن الخطاب، ینظر الی نفسه حسره فلا یستطیع لها نفعا و لا ضرا، و انا خلو من ذلک کله بجودک و کرمک، فلا اله الا انت سبحانک من مقتدر لا یغلب و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لک من العابدین و لانعمک من الشاکرین، و لالائک من الذاکرین، و ارحمنی برحمتک یا ارحم الراحمین. مولای و سیدی و کم من عبد امسی و اصبح فی مضائق الحبوس و السجون، و کربها و ذلها و حدیدها، تتداوله اعوانها و زبانیتها، فلا یدری ای حال یفعل به و ای مثله یمثل به، فهو فی ضر من العیش و ضنک من الحیاه، ینظر الی نفسه حسره لا یستطیع لها ضرا و لا نفعا، و انا خلو من ذلک کله بجودک و کرمک، فلا اله الا انت سبحانک من مقتدر لا یغلب و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و آل محمد و اجعلنی لک من العابدین، و لنعمائک من الشاکرین، و لالائک من الذاکرین، و ارحمنی برحمتک یا ارحم الراحمین. مولای و سیدی و کم من عبد امسی و اصبح قد استمر علیه القضاء، و احدق به البلاء، و فارق اودائه و احبائه و اخلائه، و امسی حقیرا ذلیلا فی ایدی الکفار و الاعداء، یتداولونه یمینا و شمالا، قد حمل فی المطامیر، و ثقل بالحدید، لا یری شیئا من ضیاء الدنیا و لا من روحها، ینظر الی نفسه حسره، لا یستطیع لها ضرا و لا نفعا، و انا خلو من ذلک کله بجودک و کرمک، فلا اله الا انت سبحانک من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لک من العابدین، و لنعمائک من الشاکرین، و لالائک من الذاکرین، و ارحمنی برحمتک یا مالک الراحمین. مولای و سیدی و کم من عبد امسی و اصبح قد اشتاق الی الدنیا للرغبه فیها الی ان خاطر بنفسه و ماله حرصا منه علیها، قد رکب الفلک و کسرت به و هو فی افاق البحار و ظلمها، ینظر الی نفسه حسره لا یقدر لها علی ضر و لا نفع، و انا خلو من ذلک کله بجودک و کرمک، فلا اله الا انت سبحانک من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لک من العابدین، و لنعمائک من الشاکرین، و لالائک من الذاکرین، و ارحمنی برحمتک یا مالک الراحمین. مولای و سیدی و کم من عبد امسی و اصبح قد استمر علیه القضاء، و احدق به البلاء و الکفار و الاعداء، و اخذته الرماح و السیوف و السهام، و جدل صریعا، و قد شربت الارض من دمه، و اکلت السباع و الطیور من لحمه، و انا خلو من ذلک کله بجودک و کرمک لا باستحقاق منی، یا لا اله الا انت سبحانک من مقتدر لا یغلب، و ذی اناه لا یعجل صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لنعماءک من الشاکرین و لالائک من الذاکرین، و ارحمنی برحمتک یا مالک الراحمین. و عزتک یا کریم لاطلبن مما لدیک، و لالحن علیک، و لالجئن الیک، و لامدن یدی نحوک مع جرمها الیک، فبمن اعوذ یا رب و بمن الوذ، لا احد لی الا انت، افتردنی و انت معولی و علیک معتمدی. [۸۳] . و اسالک باسمک الذی وضعته علی السماء فاستقلت، و علی الجبال فرست، و علی الارض فاستقرت، و علی اللیل فاظلم، و علی النهار فاستنار، ان تصلی علی محمد و ال محمد و ان تقضی لی جمیع حوائجی، و تغفر لی ذنوبی کلها صغیرها و کبیرها، و توسع علی من الرزق ما تبلغنی به شرف الدنیا و الاخره یا ارحم الراحمین. مولای بک استعنت فصل علی محمد و ال محمد و اعنی، و بک استجرت فصل علی محمد و ال محمد و اجرنی، و اغننی بطاعتک عن طاعه عبادک، و بمسالتک عن مساله خلقک، و انقلنی من ذل الفقر الی عز الغنی، و من ذل المعاصی الی عز الطاعه، فقد فضلتنی علی کثیر من خلقک جودا و کرما لا باستحقاق منی. الهی فلک الحمد علی ذلک کله، صل علی محمد و ال محمد و اجعلنی لنعمائک من الشاکرین، و لالائک من الذاکرین، و ارحمنی برحمتک یا ارحم الراحمین.
دعای آن حضرت برای دفع دشمنان
خدایا! چه بسیار دشمنی که شمشیر دشمنی به روی من کشید و برای من لبهی خنجر شر را تیز کرد، و دم برندهاش را برایم آماده نمود، و زهرهای کشندهاش را برایم آمیخت، و تیرهای نشانهگیرش را برایم نشانه رفت، و چشمان نگاهبانیاش برایم به خواب نرفت، و قصد داشت که به من آزار برساند، و جرعههای تلخ زهر خود را به گلویم فروریزد. در آن حال به ناتوانیام نگریستی که طاقت دردهای ناگوار را ندارم، از آمادگی در برابر کسی که به قصد جنگ با من برخاسته عاجزم، و در برابر بسیاری از مشکلاتی که به من روی آورده و برایم کمین نهادهاند تنهایم، به طوری که برای مقابله به مثل فکرم به جایی نمیرسد، پس مرا به نیرویت یاری کرده، و پشتم را به یاریات محکم نمودی، و تیغ برندهاش را بر من کند کردی، و او را پس از زحماتی که در جمعآوری نفرات کشید خوار نمودی، و مرا بر او تفوق و برتری دادی، و کید و مکرهایی را که به سوی من گسیل داشته بود به خودش بازگرداندی، و او را برگرداندی در حالی که تشنگیاش فروکش نگردیده بود و سوز دلش خنک نشده بود، و انگشتانش را میگزید، و روی گرداند در حالی که پرچمهایش افول کرده بود. پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و ای بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار تجاوزگری که با نقشههای شومش با من ستم کرد، و برای شکار کردنم دامها نهاد، و کارگزارانش را برای جستجوی حالم به کار واداشت، و مانند درندهای که برای شکار فراریاش کمین کرده به کمین من نشست تا فرصتی به دست آورده و به شکار خود برسد، و در ظاهر از روی تملق و چاپلوسی خود را خرسند نشان داده و روی نازیبایش را به من مینمود. آنگاه که نادرستی باطنش و زشتی ضمیرش را دیدی و در تجاوزش به من اصرار ورزید، او را در همان چاه خود از سر انداخته و ریشهاش را از اساس قطع نمودی، و او را در گودالش سرنگون کردی، و گونهاش را هم ردیف خاک پایش قرار داده، و به سنگ خودش او را زده، و به سر نیزهی خودش او را کشته، و با زه کمانش جانش را گرفته، بینیاش را به خاک مالیده و نیرنگش را به خودش بازگرداندی، و در بند پشیمانی خود گرفتارش نموده، و به حسرت و افسوس مبتلایش ساختی، تا اینکه پس از نخوت و تکبر خوار و زبون گشته، و پس از گردنکشی به زانو درآمده، و در همان بندی که میخواست مرا در آن ببیند با خواری و ذلت گرفتار گردید، پروردگارا و اگر رحمت تو نبود چیزی نمانده بود که من هم به همان بلایی که او دچار گشته مبتلا میشدم. پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار افراد حسودی که حسدش را به سویم نشانه رفت، و مرا به کینهاش دردمند نمود، و به تیزی زبانش مرا آزرد، و با گوشهی چشمانش تیری بر بدنم زد، و آبرویم را هدف تیرهای خود قرار داد، و صفاتی را به من منسوب کرد که در او قرار داشت، پروردگارا! پس تو را خواندم در حالی که پناهنده به تو، مطمئن به سرعت اجابتت بودم، تکیه میکنم بر آن سابقهی خوبی که پیوسته از حمایتت سراغ دارم، و آگاهم به این که هر کسی که به سایهی حمایتت پناه برد مغلوب نگردد، و حوادث کوبندهی روزگار به مقر یاریات کارگر نشود، پس با نیرویت مرا از عداوت او محافظت نمودی. پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار ابرهای گرفتاری که آنها را از من پراکندی، و چه بسیار آسمان نعمتی که بر من فرو باریدی، و نهرهای بزرگواری که جاری ساختی، و چشمههای جوشان حوادثی که آنها را فرو بردی، و لکههای کوچکی از مهرت که گستراندی، و سپرهای تندرستی که پوشاندی، و گردابهای گرفتاری که برطرف کردی، و امور جریان یافتهای که مقدر فرمودی، و هرگاه آنها را طلب کردی تو را عاجز نکردند، و هرگاه آنها را اراده فرمودی قدرت امتناع نداشتند. پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار گمانهای نیکی که جامهی عمل پوشاندی، و فقر و نداری که جبران کردی، و بیچارگی که از من گرداندی، و از لغزشهایی که در آنها مرا برپا داشتی، و مشکلاتی که دور نمودی، ای آقایم از کارهایت مورد بازخواست قرار نگرفته و آنان مورد حسابرسی قرار میگیرند، و آنچه انفاق کنی از تو نمیکاهد، و از تو خواهند و عطا فرمائی و نخواهند و تو آغاز نمایی، و از فزونی بخششت درخواست کنند و تو دریغ نداری. پروردگارا! هر چه کنی همه از روی نعمت بخشی و امتنان وجود و احسان توست، ولی من در برابرکاری نکردهام جز فرورفتن در گناهان و پرده دری محرماتت، و تجاوز از حدود و مقرراتت، و بیخبری از تهدیدت، و پیروی از دشمن خود و دشمنت، خدایا! این اعمال تو را بازنداشت از این که احسانت را بر من کامل گردانی، ولی اینها مرا از ارتکاب آنچه موجب خشم توست بازنداشت! خدایا! این جایگاه بندهی ذلیل است که به یگانگیات اعتراف کرده و به کوتاهی خود در ادای حقت اعتراف مینماید، و به گستردگی نعمتت و عادتهای نیکویت و احسانت بر او گواهی میدهد. ای پروردگارم و ای آقایم! آنچه از فضلت که مرا به رحمتت میرساند، و با آن به سوی خشنودیات گام برمیدارم، و از سخط و عقابت ایمن میگردم به من ببخشای به عزت و بخششت، و به حق محمد پیامبرت و امامان که درود تو بر او و بر آنان باد، پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار بندهای که شب و روز در حال مرگ بوده و آن را احساس میکند، و به آنچه بدنها میلرزد و قلبها هراسان میشود مینگرد، و من از تمامی آنها در سلامت و تندرستیام، پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار بندهای که شب و روز بیمار و مریض است، و همواره در ناله و اندوه به سر میبرد، در غم و اندوه غوطهور بوده، و راه گریزی از آن ندارد، غذایی بر او گوارا نبوده و آبی از گلویش پایین نمیرود، و قدرت دفع ضرر و جلب منفعتی را ندارد، و او در حسرت و پشیمانی است، و من در سلامتی بدن و تندرستی زندگی قرار دارم، همهی آنها از توست، پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار بندهای که شب و روز ترسان و هراسان است و شبها بیدار میماند، مضطرب و تنهاست، لرزان و فراری و طرد شده است، در جای تنگ و تاریکی یا در سوراخی پناه گرفته، زمین با تمامی وسعتش بر او تنگ است، چارهای نداشته، و راه نجات و پناهی ندارد، و من از تمامی اینها در امنیت و تندرستی و عافیت قرار دارم، پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و ای آقایم و چه بسیار بندهای که شب و روز در غل و زنجیر بوده و به دست دشمنان گرفتار آمده، و به او رحم نمیکنند، از خاندان و فرزندانش دور، و از برادران و شهرش بریده، هر لحظه انتظار میکشد که به کدامین صورت به قتل رسیده یا مورد شکنجه و آزار قرار میگیرد، و من از تمامی اینها در سلامتی به سر میبرم، پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا و ای آقایم! چه بسیار بندهای که شب و روز در جنگ قرار داشته و شدت آن را احساس میکند، دشمنان از هر سو او را احاطه کردهاند، و شمشیرها و نیزهها و وسایل جنگی بر او فرود میآیند، تا توان دارد خود را در زره آهنی پوشانده، و چارهای نداشته و راه گریزی ندارد، جراحتهای بسیاری برداشته، یا زیر پاها و اسبها خونین افتاده است، به امید قطرهای آب یا نگاه به خاندان و فرزندانش است اما قادر بر آن نیست، و من از تمامی اینها در سلامتی قرار دارم، پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار بندهای که شب و روز در تاریکیهای دریا و طوفانها و امواج و گردابها قرار دارد، در انتظار غرق شدن و هلاکت است، اما چارهای ندارد، یا به صاعقه یا خراب شدن خانه، یا غرق شدن یا سوختن، یا رانده شدن یا در زمین فرورفتن، یا مسخ شدن یا پرتاب شدن مبتلا گردیده، و من از تمامی اینها در سلامتی به سر میبرم، پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار بندهای که شب و روز در مسافرت است، از خاندان و وطن و فرزندانش دور، در بیابانها سرگردان، با حیوانات وحش و چهارپایان و جنبندگان قرار دارد، تنها و بیکس است، چارهای نداشته و راه به جایی نمیبرد، یا به سرما یا گرما یا گرسنگی یا برهنگی یا امور سخت دیگر مبتلا شده، من از تمامی آنها آسوده بوده و از آنها در سلامتی به سر میبرم، پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش دورد فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. خدایا! و چه بسیار بندهای که شب و روز فقیر تهیدست برهنه بوده، وامانده و مهجور، گرسنه و ترسان و تشنه است، در انتظار است که کسی به او احسانی کند، یا بندهی آبرومندی که نزد تو از من آبرومندتر است یا بیشتر بندگی تو را مینماید و در غل و زنجیر قرار دارد و مورد ستم واقع شده، رنج سخت و بندگی دشوار، و اسارت دردناک و مالیات بسیاری را بر او تحمیل کردهاند، یا به بلای شدیدی گرفتار آمده که راه فراری از آن جز امتنان تو بر او وجود ندارد، در حالی که من مورد خدمت قرار گرفته و به من نعمت ارزانی داشته و از آنچه او قرار دارد در سلامتی و تندرستی هستم، پروردگارا! پس سپاس تو را سزاست ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان. ای خدا و ای مولا و ای آقایم! و چه بسیار بندهای که شب و روز را سپری میکند در حالی که رانده و طرد شده، حیران و سرگردان است، گرسنه و ترسان میباشد، در صحراها و بیابانها گرفتار شده و گرما و سرما او را آزار میدهد، و در زیان و تنگی زندگی قرار داشته، و خوار گردیده است، حسرتزده به خود مینگرد، قدرت جلب سود و رفع ضرری را ندارد، و من به جود و بخششت از تمامی این امور آسوده هستم، پس معبودی جز تو نیست، پاک و منزهی ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان، و به رحمتت مرا مشمول رحمتت قرار ده، ای مهربانترین مهربانان. ای مولا و آقایم! و چه بسیار بندهای که شب و روز مریض و بیمار است، بر بستر بیماری قرار گرفته و در لباسش به راست و چپ میچرخد، از لذت غذا و آب چیزی احساس نمیکند، با حسرت به خود مینگرد در حالی که به دفع ضرر و جلب منفعت قادر نیست و من به جود و بخششت از تمامی این امور آسوده هستم، پس معبودی جز تو نیست، پاک و منزهی ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از عبادت کنندگانت و برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان، و به رحمتت مرا مشمول رحمتت قرار ده، ای مهربانترین مهربانان. ای مولا و ای آقایم! وچه بسیار بندهای که شب و روز را سپری میکند در حالی که مرگش نزدیک شده،و فرشتهی مرگ در میان یارانش به او چشم دوخته، در حالت احتضار بسر برده و در گرداب مرگ غوطهور است، چشمانش به راست و چپ مینگرد به دوستان و خویشان و برادرانش نگاه میکند، اما قادر به سخن گفتن و مورد خطاب قرار دادن نیست، با حسرت به خود مینگرد در حالی که به دفع ضرر و جلب منفعت قادر نیست، و من به جود و بخششت از تمامی این امور آسوده هستم، پس معبودی جز تو نیست، پاک و منزهی ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از عبادت کنندگانت و برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان، و به رحمتت مرا مشمول رحمتت قرار ده، ای مهربانترین مهربانان. ای مولا و ای آقایم! و چه بسیار بندهای که شب و روز را در تنگناهای زندانها و دردها و رنجها و خواریهای آن سپری میکند، زندان بانها و شکنجهگران او را دست به دست میدهند، نمیداند چه بر سر او میآورند و چه شکنجه و بلایی دامنگیرش میشود، و او زندگی سخت و مشکلی را دارد، با حسرت به خود مینگرد در حالی که به دفع ضرر و جلب منفعت قادر نیست، و من به جود و بخششت از تمامی این امور آسوده هستم، پس معبودی جز تو نیست، پاک و منزهی ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از عبادت کنندگانت و برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان، و به رحمتت مرا مشمول رحمتت قرار ده، ای مهربانترین مهربانان. ای مولا و ای آقایم! و چه بسیار بندهای که مقدراتت بر او استمرار داشته و بلا او را احاطه نموده و از دوستان و یاران و برادرانش جدا شده و حقیر و خوار در چنگال کفار و دشمنان قرار دارد، او را به راست و چپ کشانده، و در زندانهای تاریک و زیر غل و زنجیرها حمل میشود، از روشنی دنیا و خوشیهای آن چیزی نمیبیند، با حسرت به خود مینگرد در حالی که به دفع ضرر و جلب منفعت قادر نیست، و من به جود و بخششت از تمامی این امور آسوده هستم، پس معبودی جز تو نیست، پاک و منزهی ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از عبادت کنندگانت و برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان،و به رحمتت مرا مشمول رحمتت قرار ده، ای صاحب مهربانان. ای مولا و ای آقایم! و چه بسیار بندهای که شب و روز را سپری میکند در حالی که رغبت به دنیا دارد، تا آنجا که به خاطر حرص بر دنیا خود و مالش را به خطر انداخته سوار بر کشتی میشود، آنگاه که در دریاهای دور قرار دارد کشتی میشکند، و با حسرت به خود مینگرد در حالی که به دفع ضرر و جلب منفعت قادر نیست، و من به جود و بخششت از تمامی این امور آسوده هستم، پس مبودی جز تو نیست، پاک و منزهی ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از عبادت کنندگانت و برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان، و به رحمتت مرا مشمول رحمتت قرار ده، ای صاحب مهربانان. ای مولا و ای آقایم! و چه بسیار بندهای که مقدراتت بر او جاری گردیده و بلا و کفار و دشمنان او را احاطه کرده، و نیزهها و شمشیرها او را فراگرفته، و مجروح بر زمین افتاده، و زمین از خون او سیراب گردیده و حیوانات درنده و پرندگان گوشت او را خورده، و من به جود و بخششت نه به خاطر لیاقتم از تمامی این امور آسوده هستم، ای آن که معبودی جز تو نیست، پاک و منزهی ای قدرتمندی که مغلوب نشده و بردباری که عجله نمیکند، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای بخششهایت ذاکر بگردان، و به رحمتت مرا مشمول رحمتت قرار ده، ای صاحب مهربانان. ای بزرگوار! سوگند به عزتت آنچه را از توست خواهانم و بر تو اصرار میورزم، و به تو پناه میبرم، و دستم را با آن که گناهکارم به سوی تو گرفتهام، پروردگارا! به که پناه برم و به که پناهنده گردم، جز تو کسی را ندارم، آیا مرا بازمیگردانی در حالی که تو تکیهگاه منی و تکیهام بر توست. و از تو میخواهم به نامت که بر آسمان نهادی پس استقرار یافت، و بر کوهها پس محکم گردید، و بر زمین پس ثابت گردید، و بر شب پس تاریک شد، و بر روز پس نورانی گردید، این که بر محمد و خاندانش درود فرست و تمامی حاجتهایم را برآور و تمامی گناهان از کوچک و بزرگ آن را بیامرز، و روزیام را بگستران آن گونه که شرف دنیا و آخرت را دارا شوم، ای مهربانترین مهربانان. مولایم! به تو یاری میجویم پس بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا یاری گردان، و به تو پناهنده شدم پس بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا پناه ده، و به بندگیات از بندگی غیر خود، و به درخواست از تو از درخواست از غیر تو بینیازم گردان، و مرا از ذلت فقر به عزت بینیازی، و از ذلت گناهان به عزت طاعت منتقلم گردان، چرا که مرا به جود و بخششت و نه به خاطر استحقاقم بر بسیاری از مخلوقاتت برتری دادی. خدایا! پس سپاس تو را سزاست بر تمامی اینها، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا برای نعمتهایت شاکر و برای عطاهایت ذاکر گردان، و ای مهربانترین مهربانان مرا مشمول رحمتت قرار ده.
برگرفته از کتاب صحیفه امام کاظم نوشته: جواد قیومی اصفهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *