احادیث و سخنان

صحیفه امام کاظم – دعا در تعویذ برای تمامی بیماریها ۱

اشاره
روی ابراهیم بن ابی البلاد انه شکی الی الکاظم علیهالسلام عامل المدینه تواتر الوجع علی ابنه، قال: تکتب له هذه العوذه فی رق و تصیر فی فضه، و تعلق علی الصبی، یدفع الله عنه بها کل عله: بسم الله، اعوذ بوجهک العظیم، و عزتک التی لا ترام، و قدرتک التی لا یمتنع منها شیء، من شر ما اخاف فی اللیل و النهار، و من شر الاوجاع کلها، و من شر الدنیا و الاخره، و من کل سقم او وجع، او هم او مرض، او بلاء او بلیه، او مما علم الله انه خلقنی له، و لم اعلمه من نفسی. و اعذنی یا رب من شر ذلک کله، فی لیلی حتی اصبح، و فی نهاری حتی امسی، و بکلمات الله التامات التی لا یجاوزهن بر و لا فاجر، و من شر ما ینزل من السماء و ما یعرج فیها، و ما یلج فی الارض و ما یخرج منها، و سلام علی المرسلین، الحمد لله رب العالمین. اسالک یا رب بما سالک به محمد صلواتک علیه و علی اهل بیته، حسبی الله لا اله الا هو، علیه توکلت، و هو رب العرش العظیم، اختم علی ذلک یا بر یا رحیم باسمک اللهم الواحد الاحد الصمد، صلی الله علی محمد و ال محمد، و ادفع عنی سوء ما اجد بقدرتک.
دعای آن حضرت در تعویذ برای تمامی بیماریها
ابراهیم بن ابی البلاد روایت کرده که کارگزار مدینه نزد امام کاظم – که بر او درود باد – از بیماری دایمی پسرش شکایت کرد، امام فرمود: این تعویذ را در پوستی بنویس و در لولهای نقرهای قرار بده و بر کودک آویزان نما که خداوند هر بیماری را از او دور میسازد: به نام خدا، بر چهرهی بزرگ و عزتت که مورد سوء قصد قرار نگیرد، و قدرتت که چیزی از آن راه گریزی ندارد، پناه میبرم از شر آنچه در شب و روز از آن در هراسم، و از شر تمامی بیماریها و از شر دنیا و آخرت، و از تمامی بیماریها و دردها، یا اندوه یا بیماری، یا بلا یا فتنه، یا آنچه خدا میداند مرا برای آن خلق کرده و من نمیدانم. و پروردگارا! مرا از شر تمامی اینها پناه ده، در شب تا آنگاه که به روز درآیم، و در روز تا شب کنم، و به کلمات تامهی الهی که نیکوکار و بدکار از آن تجاوز ننمایند، و از شر آنچه از آسمان نازل شده و در آن فرو رود، و آنچه در زمین فرو رود و از آن بیرون آید، و سلام بر پیامبران، سپاس خدای جهانیان را سزاست. پروردگارا! از تو میخواهم به آنچه پیامبرت محمد- که درود تو بر او و بر خاندانش باد- با آن از تو درخواست نمود، خدا ما را کافی بوده معبودی جز او نیست، بر او توکل کرده و او پروردگار عرش بزرگ است، از جانب خود آن را بر ما پایان ده، ای نیکوکار ای مهربان، خداوندا! به نام یگانه، یکتا و بینیازت که بر محمد و خاندانش دورد فرستی و به قدرتت بدی آنچه مییابم را از من دفع نمایی.
برگرفته از کتاب صحیفه امام کاظم نوشته: جواد قیومی اصفهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *