احادیث و سخنان

صحیفه امام کاظم – دعا در سجده، بعد از فراغت از نماز شب

اشاره
عن علی بن حدید قال: کان ابوالحسن علیهالسلام یقول و هو ساجد بعد فراغه من صلاه اللیل: لک المحمده ان اطعتک، و لک الحجه ان عصیتک، لا صنع لی و لا لغیری فی احسان الا بک، یا کائنا قبل کل شیء و یا مکون کل شیء انک علی کل شیء قدیر. اللهم انی اعوذبک من العدیله عند الموت، و من شر المرجع فی القبور، و من الندامه یوم الازفه، فاسالک ان تصلی علی محمد و اله و ان تجعل عیشتی عیشه نقیه، و میتتی میته سویه، و منقلبی منقلبا کریما غیر مخز و لا فاضح. اللهم صل علی محمد و آله الائمه، ینابیع الحکمه، و اولی النعمه، و معادن العصمه، و اعصمنی بهم من کل سوء، و لا تاخذنی علی غره و لا غفله، و لا تجعل عواقب اعمالی حسره، و ارض عنی، فان مغفرتک للظالمین و انا من الظالمین. اللهم اغفرلی ما لا یضرک، و اعطنی ما لا ینقصک، فانک الوسیع رحمته، البدیع حکمته، و اعطنی السعه و الدعه، و الامن و الصحه، و البخوع و القنوع، و الشکر و المعافاه، و التقوی و الصبر و الصدق علیک و علی اولیائک، و الیسر و الشکر. و اعمم بذلک یا رب اهلی و ولدی و اخوانی فیک، و من احببت و احبنی و ولدت و ولدنی من المسلمین و المومنین، یا رب العالمین.
دعای آن حضرت در سجده، بعد از فراغت از نماز شب
علی بن حدید روایت میکند که آن حضرت بعد از فارغ شدن از نماز شب این دعا را در سجده میخواند: اگر فرمانبردار تو باشم، سپاس تو را سزاست؛ اگر نافرمانی تو را نمایم، حجت و دلیل از آن توست؛ من و غیر من جز به واسطهی احسان تو قدرت انجام کاری را نداریم؛ ای آن که قبل از هر چیز موجود بودی! و ای موجود بعد از فنای هر چیز! تو بر هر کار قادری. خدایا! از عدول از حق به باطل در هنگام مرگ، و از شر بازگشت به قبر و از پشیمانی در روز قیامت به تو پناه میبرم. پس، از تو میخواهم که بر محمد و خاندانش درود فرستی و زندگیام را زندگی پاک و مرگم را مرگی نیکو و بازگشتم را بازگشتی بزرگوارانه قرار دهی در حالی که خوار و خفیف نباشم. خدایا! بر محمد و خاندانش درود فرست! آن پیشوایانی که چشمههای حکمت، صاحبان نعمت و معدنهای عصمت و پاکیاند. و به واسطهی آنان مرا از هر بدی پناه ده و در حال غفلت و غرور جانم را مگیر! کارهایم را به حسرت و افسوس پایان نبخش و آنان را از من راضی گردان؛ چرا که بخششت برای ستمگران است و من در زمرهی ستمگرانم. خدایا! آنچه را به تو ضرر نمیرساند بر من ببخشای و آنچه را از تو نمیکاهد به من عطا فرما؛ چرا که رحمتت گسترده، حکمتت ابتکاری است. و گشایش و راحتی، امنیت و سلامتی، ایمنی و شکر، تندرستی و تقوا، صبر و راستی بر تو و دوستانت و آسانی و سپاسگزاری را به من عطا کن. پروردگارا! این امور را نسبت به خاندان و فرزندان و برادران ایمانیام از مسلمانان و مومنان، کسانی که دوستشان دارم و مرا دوست دارند و زائیده و فرزندان منند، تعمیم ده؛ ای پروردگار جهانیان!
برگرفته از کتاب صحیفه امام کاظم نوشته: جواد قیومی اصفهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *