احادیث و سخنان

صحیفه امام کاظم – دعا در مناجات، به نام دعای اعتقاد

اشاره
الهی ان ذنوبی و کثرتها قد غیرت [۲۷] وجهی عندک، و حجبتنی عن استیهال رحمتک، و باعدتنی عن استنجاز مغفرتک. و لو لا تعلقی بالائک، و تمسکی بالرجاء لما وعدت امثالی من المسرفین، و اشباهی من الخاطئین، بقولک: «یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا انه هو الغفور الرحیم» [۲۸] ، و حذرت القانطین من رحمتک، فقلت: «و من یقنط من رحمه ربه الا الضالون» [۲۹] ، ثم ندبتنا برحمتک الی دعاءک، فقلت: «ادعونی استجب لکم ان الذین یستکبرون عن عبادتی سیدخلون جهنم داخرین» [۳۰] . الهی لقد کان ذل الایاس علی مشتملا، و القنوط من رحمتک بی ملتحفا، الهی قد وعدت المحسن ظنه بک ثوابا، و اوعدت المسیء ظنه بک عقابا.اللهم و قد اسبل دمعی حسن ظنی [۳۱] بک فی عتق رقبتی من النار، و تغمد زللی، و اقاله عثرتی، و قلت و قولک الحق، لا خلف له و لا تبدیل: «یوم ندعوا کل اناس بامامهم» [۳۲] ، ذلک یوم النشور اذا نفخ فی الصور و بعثر ما فی القبور. [۳۳] . اللهم انی اقر و اشهد و اعترف و لا اجحد، و اسر و اظهر، و اعلن و ابطن، بانک انت الله الذی لا اله الا انت وحدک لا شریک لک، و ان محمدا عبدک و رسولک، و ان علیا امیرالمومنین و سید الوصیین و وارث علم النبیین، و قاتل المشرکین و امام المتقین، و مبیر المنافقین، و مجاهد الناکثین و القاسطین و المارقین، امامی و محجتی و من لا اثق بالاعمال و ان زکت، و لا اراها منجیه و ان صلحت الا بولایته و الایتمام به، و الاقرار بفضائله، و القبول من حملتها، و التسلیم لرواتها. اللهم و اقر باوصیائه من ابنائه، ائمه و حججا، و ادله و سرجا، و اعلاما و منارا، و ساده و ابرارا، و ادین بسرهم و جهرهم، و باطنهم و ظاهرهم، و حیهم و میتهم، و شاهدهم و غائبهم، لا شک فی ذلک و لا ارتیاب، و لا تحول عنه و لا انقلاب. اللهم فادعنی یوم حشری و حین نشری بامامتهم، و احشرنی فی زمرتهم، و اکتبنی فی اصحابهم، و اجعلنی من اخوانهم، و انقدنی بهم یا مولای من حر النیران، فانک ان اعفیت منها کنت من الفائزین. اللهم و قد اصبحت فی یومی هذا، لا ثقه لی و لا مفزع، و لا ملجا و لا ملتجا غیر من توسلت بهم الیک من ال رسولک صلی الله علیه: علی امیرالمومنین و سیدتی فاطمه الزهراء [۳۴] و الحسن و الحسین و الائمه من ولدهم، و الحجه [۳۵] المستوره من ذریتهم، المرجو للامه من بعدهم و خیرتک علیه و علیهمالسلام. اللهم فاجعلهم حصنی من المکاره، و معقلی من المخاوف، و نجنی بهم من کل عدو طاغ و فاسق باغ [۳۶] ، و من شر ما اعرف و ما انکر، و ما استتر علی و ما ابصر، و من شر کل دابه ربی اخذ بناصیتها ان ربی علی صراط مستقیم. اللهم توسلی الیک بهم، و تقربی بمحبتهم، افتح علی ابواب رحمتک و مغفرتک، و حببنی الی خلقک، و جنبنی عداوتهم و بغضهم انک علی کل شیء قدیر. اللهم و لکل متوسل ثواب، و لکل ذی شفاعه حق، فاسالک بمن جعلته الیک سببی و قدمته امام طلبتی، ان تعرفنی برکه یومی هذا و عامی هذا و شهری هذا. اللهم فهم معولی فی شدتی و رخائی، و عافیتی و بلائی، و نومی و یقظتی، و ظعنی و اقامتی، و عسری و یسری، و صباحی و مسائی، و منقلبی و مثوای. اللهم فلا تخلنی بهم من نعمتک، و لا تقطع رجائی من رحمتک، و لا تفتنی باغلاق ابواب الارزاق و انسداد مسالکها، و افتح لی من لدنک فتحا یسیرا، و اجعل لی من کل ضنک مخرجا، و الی کل سعه منهجا، برحمتک یا ارحم الراحمین. اللهم و اجعل اللیل و النهار مختلفین علی، برحمتک و معافاتک و منک و فضلک، و لا تفقرنی الی احد من خلقک برحمتک یا ارحم الراحمین، انک علی کل شیء قدیر و بکل شیء محیط، و حسبنا الله و نعم الوکیل.
دعای آن حضرت در مناجات، به نام دعای اعتقاد
خدایا! گناهانم و کثرت آنها چهرهام را در برابرت تغییر داده و مرا از قابلیت شمول رحمتت بازداشته؛ و مرا از تحقق وعدهی مغفرت و بخشایشت دور ساخته است. و اگر چنگ زدن من به نعمتهایت و تمسکم به امید تو نبود، امثال و نظایر مرا از مسرفان و خطاکاران وعده نمیدادی؛ آنجا که فرمودی: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کردهاید! از رحمت الهی ناامید نباشید که خداوند تمامی گناهان شما را میآمرزد؛ به درستی که او آمرزنده و مهربان است» و ناامیدان از رحمتت را برحذر داشته و فرمودی: «و جز گمراهان چه کسی از رحمت پروردگارش مایوس میشود؟!» آنگاه به سبب رحمتت ما را به خواندن خود فراخوانده و فرمودی:«مرا بخوانید تا (دعای) شما را اجابت کنم! کسانی که از عبادتم استکبار میورزند، با ذلت و خواری داخل جهنم میگردند». خدایا! ذلت یاس مرا دربرگرفته و ناامیدی از رحمتت شامل حالم گردیده؛ خدایا! به آنکه گمان نیک به تو دارد وعده دادی و کسی را که گمان بد به تو دارد، تهدید به عقاب کردی. خدایا! گمان نیک من به تو در رهاییام از آتش دوزخ، و بخشش خطایم و نادیده گرفتن لغزشم، اشک مرا جاری ساخت؛ و فرمودی در حالی که گفتارت حق است و تخلف و تبدیلی در آن نیست: «روزی که هر گروهی را به نام پیشوایشان میخوانیم»، آن روز، روز زنده شدن است؛ آنگاه که در صور دمیده شده و آنچه در قبرها است، برانگیخته میشود. خدایا! اقرار کرده و گواهی میدهم و اعتراف کرده و انکار نمیکنم و آشکار و نهان و ظاهر و پنهان میگویم: تو خدایی هستی که معبودی جز تو نیست؛ یگانهای و شریکی نداری و محمد بنده و فرستاده توست و علی امیرمومنان و سید جانشینان، و وارث علم پیامبران و قاتل مشرکان و امام پرهیزکاران و نابود کنندهی منافقان و جهادگر با پیمانشکنان و از حق بیرون روندگان و خارج شوندگان از دین، امام و راهنمای من است؛ و آنکه به اعمالم اگر چه پاک باشد اعتمادی نداشته و آنها را نجات دهنده نمییابم اگر چه صالح باشد، جز با ولایتش و پیروی از او و اقرار به فضائلش و پذیرش از راویان فضائلش و انقیاد در برابر آنها. خدایا! به جانشینان وی از فرزندانش اقرار میکنم؛ (آنان که) پیشوایان و حجتها، و راهبران و چراغهای هدایت، پرچمهای ایمان و پرتوهای هدایت، و آقایان و نیکانند؛ و به آشکار و نهان، و ظاهر و باطنشان، و زنده و مردهی آنان، و شاهد و غایبشان ایمان میآورم؛ شک و شبههای در آن نبوده، و هیچ تحول و دگرگونی در آن وجود ندارد. خدایا! در روز رستاخیز و برانگیخته شدن، مرا به امامت آنان بخوان! و در زمرهی ایشان محشور نما! و در زمرهی اصحابشان نامم را بنویس! و از برادرانشان قرار ده! و ای مولایم به واسطهی آنان مرا از آتش جهنم رهایی بخش! چرا که اگر مرا از آن عافیت بخشی، از رستگاران میگردم. خدایا! صبح کردم در حالی که اطمینان و اعتماد و پناه و پناهگاهی نداشتم جز آنان که نزد تو آوردم از خاندان پیامبرت – که درود تو بر او باد- علی امیرمومنان و خانم بزرگوارم فاطمهی زهرا و حسن و حسین و پیشوایان از فرزندانش و حجت پوشیده از نوادگان ایشان و کسی که بعد از ایشان امید مردم بوده و برگزیدهی تو است؛ بر او و ایشان درود باد. خدایا! آنان را پناهم در سختیها و یاورم در موارد ترسناک قرار ده! و به واسطهی آنان مرا از هر دشمنی طغیانگر و فاسق تجاوزگر، و از شر آنچه میشناسم و آنچه نمیشناسم، و آنچه از من پوشیده بوده و آنچه میبینم، و از شر هر جنبندهای که وجودش در اختیار پروردگارم است، نجات ده! پروردگارم در راه مستقیم قرار دارد. خدایا! توسلم به تو به وسیلهی آنان بوده و نزدیکیام به تو با محبت آنان است؛ رحمت و بخششت را بر من بگشا! و مرا نزد خلقت محبوب بدار! و دشمنی و عداوتشان را از من دور بدار! تو بر هر کار قادری. خدایا! برای هر توسل کنندهای ثواب و برای هر شفاعت خواهی حقی است؛ به حق آن که او را وسیلهی خودم به سوی تو و پیشاپیش حاجتهایم قرار دادم، از تو میخواهم که برکت این روز و سال و ماهم را به من بنمایانی. خدایا! آنان تکیهگاه من در سختیها و آسانیها، تندرستی و بلا، خواب و بیداری، کوچ نمودن و اقامت، سختی و آسانی، صبح و شام، و در بازگشت و جایگاهم، میباشند. خدایا! پس به حق آنان مرا از نعمتت خالی مگردان و امیدم را از رحمتت قطع مکن! و مرا به بستن درهای روزی آزمایش مفرما! و از جانب خودت راه گشایش آسانی را برایم بگشا! و از هر سختی راه، رهاییام ده! و به سوی هر گشایشی طریقی برایم بگشا! به رحمتت ای مهربانترین مهربانان! خدایا! شب و روز را همراه با رحمت و تندرستی و منت و فضیلت برایم درگذر قرار ده! و مرا به احدی نیازمند مگردان! به رحمتت ای مهربانترین مهربانان! تو بر هر کار احاطه داری؛ خدا ما را کافی و بهترین وکیل است.
برگرفته از کتاب صحیفه امام کاظم نوشته: جواد قیومی اصفهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *