احادیث و سخنان

صحیفه امام کاظم – دعا در مناجات، شب هنگام در محراب عبادت

اشاره
اللهم انک خلقتنی سویا، و ربیتنی صبیا، و جعلتنی غنیا مکفیا، اللهم انی وجدت فیما انزلته من کتابک، و بشرت به عبادک، ان قلت: «یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا انه هو الغفور الرحیم – و انیبوا الی ربکم و اسلموا له من قبل ان یاتیکم العذاب ثم لا تنصرون» [۳۷] . و قد کان منی اللهم ما علمت، و ما انت اعلم به منی، فواسو اتاه مما احصاه کتابک، فلولا المواقف التی ارجو فیها عفوک الذی شمل کل شیء، لا لقیت بیدی، و لو ان احدا استطاع الهرب من ذنبه [۳۸] ، لکنت انا احق بالهرب منه حیث لا یقدر. و لکن کیف لی بذلک، و انت لا یعزب عنک مثقال ذره الا اتیت بها، و کفی بک جازیا، و کفی بک حسیبا. اللهم انک طالبی ان هربت، و مدرکی ان فررت، فها انا بین یدیک عبد ذلیل، خاضع راغم، ان تعذبنی فانی لذلک اهل، و هو یا رب منک عدل، و ان تغفر فانک تغفر قبیحا، فلتسعنی رحمتک و عفوک، و البسنی عافیتک. و اسالک بالحسنی من اسمائک، و بما وارت الحجب من بهائک، او ترحم هذه النفس الجزوعه، و هذا البدن الهلوع، الذی لا یستطیع حر شمسک، فکیف یستطیع حر نارک، و الذی لا یستطیع صوت رعدک، فکیف یستطیع صوت غضبک. فارحمنی اللهم انی امرو حقیر، و خطری یسیر، ان تعذبنی، فلم یزد عذابی فی ملکک مثقال ذره، و لو کان ذلک لسالتک الصبر علی ذلک، و احببت ان یکون الملک لک. و لکن سلطانک اعظم، و ملکک ادوم من ان یزید فیه طاعه المطیعین، او تنقص منه معصیه المذنبین، فاغفرلی یا ارحم الراحمین، و صل علی محمد و اهل بیته، و اجز عنا افضل ما جزیت المرسلین، یا رب العالمین.
دعای آن حضرت در مناجات، شب هنگام در محراب عبادت
خدایا! مرا معتدل و میانه آفریدی و در کودکی مرا پروراندی؛ و مرا بینیاز و کفایت شده قرار دادی؛ خدایا در آنچه در کتابت نازل فرمودی و به بندگانت بشارت دادی چنین یافتم که فرمودی: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کردهاید! از رحمت الهی ناامید نگردید، به درستی که خداوند تمامی گناهان شما را میآمرزد چرا که او بسیار آمرزنده و مهربان است و به سوی پروردگارتان انابه کنید و تسلیم فرمان او گردید قبل از آن که به عذاب دچار شوید؛ سپس از سوی هیچ کس یاری نشوید!». خدایا از من اعمالی انجام گرفته که میدانی و آنچه تو بدان آگاهتری؛ پس وای بر من از آنچه نویسندگان دربارهی من نوشتهاند و اگر جایگاههایی که در آنها امید عفوت که شامل هر چیز میشود، نبود، به دست خودم خود را هلاک میکردم، و اگر فردی قدرت فرار از گناهش را داشت، من از او به فرار از گناهم شایستهتر بودم؛ چرا که قدرت و توانایی ندارد. اما چگونه این امر در مورد من میتواند تحقق یابد! در حالی که هیچ چیز اندکی نیز از تو مخفی نبوده و آنها را به حساب میآوری؛ و کافی است که تو پاداش دهنده و حسابرس باشی. خدایا! اگر بگریزم مرا مییابی؛ و اگر فرار کنم بر من دست مییابی؛ هم اکنون در پیشگاه تو هستم، به صورت بندهی ذلیل خاضع؛ اگر مرا عذاب کنی، شایستهی آنم؛ پروردگارا آن از عدالتت نشات گرفته؛ و اگر بیامرزی، از کار زشت در میگذری؛ و باید رحمت و عفوت شامل حالم گردد و لباس عافیت به من پوشانده شود. و از تو میخواهم به نامهای نیکت، و آن حجابهایی که جلال عظمتت را پوشانیده، که این نفسی را که بسیار بیتابی میکند، و این بدنی را که بسیار حریص و کم طاقت است، مشمول رحمتت قرار دهی؛ بدنی که تحمل گرمای خورشید تو را ندارد، چگونه تحمل گرمای آتشت را دارد و بدنی که تحمل صدای آذرخش تو را ندارد، چگونه صدای غضبت را تحمل کند؟! خدایا! مرا مشمول رحمتت قرار ده که شخصی فقیر و پستم؛ و ارزش اندکی دارم؛ اگر مرا عذاب کنی، عذابم به اندازهی مثقالی به پادشاهیت نمیافزاید؛ و اگر بر آن میافزود، از تو درخواست میکردم که به من توانایی تحمل آن را بدهی؛ و دوست داشتم که پادشاهی برای تو باشد. اما سلطنتت برتر و فرمانرواییات جاودانهتر از آن است که اطاعت فرمانبران بر آن افزوده و یا گناه خطاکاران از آن بکاهد؛ ای مهربانترین مهربانان! از من درگذر و بر محمد و خاندانش درود فرست و او را از جانب ما پاداش بده؛ بهترین پاداشی که به پیامبران دادهای؛ ای پروردگار جهانیان!
برگرفته از کتاب صحیفه امام کاظم نوشته: جواد قیومی اصفهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *