اخلاق و فضائل

عبادت و تقوای امام کاظم

امام موسی (ع) در خاندان پاکی و تقوا رشد کرده و در پایگاه عبادت و طاعت بزرگ شد. علاوه بر آن که از پدرانش، محبت به خدا و ایمان و اخلاص به او را به ارث برده بود، که تمام ائمه خود را قربانیان راه خدا نموده و تمام امکانات خود را در راه گسترش دین خدا و نابودی کلمه شرک و نفاق، صرف کرده بودند. بنابراین اهل بیت (ع)، اساس تقوا و معدن ایمان و عقیدهاند. اگر آنان نبودند، هیچ کسی خدا را پرستش نکرده و موحدی وجود نمیداشت. هیچ واجبی استوار نگشته و سنتی پایدار نمیماند و هیچ دستور و فرمانی در اسلام اجرا نمیشد.
امام موسی بن جعفر (ع)، تمام انواع و اشکال تقوا را در خانه خود مجسم میدید، زیرا پدرش امام صادق (ع) – بنا به گفته مالک – از سه حال بیرون نبود: یا روزهدار، یا در حال نماز و یا مشغول ذکر خدا بود، مستمندان را غذا میداد و لباس میپوشاند، بقدری که برای خانواده خودش از خوراک و پوشاک چیزی نمیماند [۱] تمام اینها را سخاوتمندانه در راه خدا و تقرب به او انجام میداد. امام موسی (ع) تمام اینها را از پدرش دیده و با آنها خو گرفته و از مقومات ذاتی و عناصر شخصیت وی، شده بود. مورخان نقل کردهاند که آن بزرگوار عابدترین فرد زمان خود [۲] بوده است، تا آن جا که ملقب به عبد صالح و زیور مجتهدان شد، زیرا هرگز چشم انسانی، در طاعت و عبادت، نظیر او را ندیده بود و ما نمونهای از جلوههای طاعت و عبادت او را در این جا میآوریم:
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] صفوه الصفوه: ۲ / ۹۸٫
[۲] جوهره الکلام: ص ۱۳۹٫
منبع: تحلیلی از زندگانی امام کاظم؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمدحسین عطایی.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *