سیره عملی و رفتاری

عبادت و نهایت خضوع امام کاظم در پیشگاه خدا

امام کاظم علیه السلام همچون پدر و اجداد پاکش، قبل از هر چیز بنده ی خالص خدا بود، و شیوه ی بندگی در تمام رفتار و گفتار و حرکات او آشکارا دیده می شد. مناجاتها، دعاها سجده ها، راز و نیازها و نمازهای او آن چنان در نهایت خضوع و در سطح بسیار عالی عرفان انجام می شد که هر بیننده و شنونده را دگرگون می کرد، چنان که کنیز هارون را در زندان، آن چنان دگرگون کرد که در حالت عبادت و مناجات جان سپرد (چنان که قبلا ذکر شد) دانشمند معروف اهل تسنن خطیب بغدادی می نویسد: «از این رو به موسی بن جعفر «عبدصالح» می گویند که کوشش فراوان در عبادت و اظهار بندگی در پیشگاه خدا داشت.» در فرازی از صلواتنامه امام کاظم علیه السلام در شان عبادات، گریه ها و سجده های طولانی آن حضرت چنین آمده: الذی یحیی اللیل بالسهر الی السحر بمواصله الاستغفار، [ صفحه ۱۱۹] حلیف السجده الطویله، و الدموع الغریزه، و المناجاه الکثیره، و الضراعات المتصله: «آن امامی که شب تا سحر بیدار بود و پیوسته استغفار می کرد، همدم سجده ی طولانی و سرشکهای فراوان و مناجات بسیار و زارهای پشت سر هم بود.» [۱۰۳] .
نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی بر گرفته از کتاب نگاهی بر زندگی امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *