امامت و رهبری، حاکمان زمان

عنصر نفوذی امام کاظم یعقوب بن داوود

یعقوب، مردی با ایمان، پاک سرشت، نیکوکار، بخشنده و با فضیلت بود. [۴۱۴] او از [ صفحه ۱۹۱] چهرههای سرشناس متمایل به تشیع و علاقمند به اهل بیت (ع) بود و با برخی از علویان مبارز همکاری نزدیک داشت. [۴۱۵] . یعقوب در جریان قیام ابراهیم بن عبدالله بن حسن به اتهام همکاری با وی به همراه گروهی دیگر دستگیر شد و به زندان افتاد. با روی کار آمدن مهدی، از جمله کسانی بود که مشمول عفو عمومی او قرار گرفت. [۴۱۶] او از این پس درصدد این بود که از طریق نفوذ در دستگاه خلافت و قبضه کردن حکومت مبارزه خود را ادامه دهد و در این راه موفقیت خوبی کسب کرد و تا پست وزارت پیش رفت. [۴۱۷] . یعقوب پس از استقرار در پست وزارت به تدریج علویان و طرفداران زید بن علی را به دستگاه جذب، و مناصب حکومتی را به آنان واگذار کرد و از این طریق بر امور کشور مسلط شد. [۴۱۸] . عدهای از اطرافیان و نزدیکان مهدی که از بنیامیه بودند از یعقوب نزد مهدی سعایت کردند و گفتند: شرق و غرب کشور اسلامی در دست یعقوب و یاران اوست. کافی است با یک اشاره به یاران خود فرمان دهد تا یک روز سلطنت تو را سرنگون سازند. [۴۱۹] . سعایتها و گزارشهای پی در پی علیه یعقوب، خلیفه را نسبت به وی بدبین کرد و [ صفحه ۱۹۲] سرانجام پس از یک آزمایش [۴۲۰] و تایید صحت گزارشهای رسیده، یعقوب را از مقام وزارت خلع و روانه زندان ساخت. [۴۲۱] . یعقوب مدت پانزده سال در زندان بود و در دوران خلافت هارون آزاد شد. [۴۲۲] . در منابع تاریخی و رجالی از رابطهی یعقوب بن داوود با امام کاظم (ع) جز دو جملهای که شیخ صدوق ذکر کرده سخنی به میان نیامده است. جملهی نخست وی این است که «یعقوب از جمله کسانی بود که از موسی بن جعفر (ع) سعایت کردند و او با زیدیه هم عقیده بود.» جمله دوم – که از ابراهیم بن ابیبلاد نقل میکند – این است که وی قائل به امامت (موسی بن جعفر (ع)) بود [۴۲۳] . با توجه به این نکته نمیتوان نفوذ وی را در دستگاه خلافت زیر نظر پیشوای هفتم و به دستور آن حضرت دانست؛ لیکن آنچه مهم و در خور تامل است اصل نفوذ یک فرد با تمایلات شیعی در دستگاه خلافت است و ما قصه آن را بدین جهت آوردیم.
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *