امامت و رهبری، حاکمان زمان, حوادث، وقایع، هجرت

قیامهای علویان

عباسیان بیدادگری را بدانجا رساندند که افراد غیرتمند و دین باور جامعه رفتار آنان را بر نمیتابیدند. عباسیان با عنوان جانشینی رسول الله (ص) بر مردم ستمهای گوناگون روا داشتند. با چالشگران با خشونت تمام برخورد نمودند. عباسیان هر مانعی را که بر سر راه حکومت داری آنان سبز میشد، از میان بر میداشتند. حتی اگر با ریختن خون افراد تمام میشد. عباسیان به ویژه هارون در بزم و لهو و لعب و فساد و تباهی غوطهور شدند. در زمان عباسیان، علویان هیچ گاه حکومت آنان را تأیید ننمودند؛ بلکه در برابر آنان به ستیز برخواستند. علویان تا پای خون با ستمگران به ستیز برخاسته و از آرمانهای خود دفاع نمودند. در نهایت در این راه بسیاری از آنان کشته شدند. در این فرصت به برخی از قیامها و انقلاب هایی که علیه عباسیان از سوی علویان شکل گرفته است، میپردازیم. این قیامها نموداری از موضع گیری جریان اجتماعی تشکل همسوی اهل بیت (ع) در برابر عباسیان میباشد. [ صفحه ۱۶۹] در آغاز حکومت عباسیان به خاطر شعارهای فریبنده آنان، امور سیاسی بر بسیاری از شیعیان و علویان نیز مشتبه شده بود. برخی بر این گمان بودند که عباسیان به حق حکومت داری خواهند نمود. لیکن با تداوم موضع گیریهای به ناحق عباسیان و آشکار شدن ستمها و فساد و تباهی آنان، پرده نفاق کنار رفته و علویان در مقابل عباسیان قرار گرفتند. بدین خاطر مشاهده میشود قیام هایی علیه آنان شکل میگیرد. حرکتهای اجتماعی علویان بر غم عباسیان در حقیقت همان چالش جریان اجتماعی تشکل همسوی اهل بیت (ع) بر ضد عباسیان میباشد. قیامهای علویان را به دو گروه سادات حسنی (ع) و سادات حسینی (ع) میتوان تقسیم نمود که انگیزه و اهداف آنان مشترک میباشد. برخی از این حرکتها مانند قیام زید بن علی بن الحسین (ع) و یحیی بن زید در زمان پایان حکومت امویان شکل گرفته است. برخی دیگر در زمان منصور عباسی پدیدار شدند که عباسیان با شکست ها و پیروزی هایی با آنان روبرو شدند. تعدادی از علویان در زمان منصور به خاطر چالشگری علیه عباسیان دستگیر و زندانی شدند. تعداد زیادی نیز مانند نفس زکیه و ابراهیم به شهادت رسیدند که شرح آن در نوشتار امام صادق (ع) آمده است. [۴۱۸] . اینک برخی موارد دیگر حرکتهای علویان و برخورد عباسیان با آنان را از زمان «مهدی» فرزند منصور یادآوری مینماییم. علی بن عباس بن الحسن بن علی بن ابیطالب (ع) در زمان مهدی در بغداد قیام نمود و مردم را فراخوانی کرد و تعدادی از علویان زیدیه از وی حمایت [ صفحه ۱۷۰] نمودند. به دستور مهدی وی را دستگیر و زندانی میکنند. با وساطت حسین شهید فخ وی از زندان آزاد میگردد؛ لیکن در همان هنگام آزادی، وی را مرموزانه مسموم میکنند. آثار سم در وی تأثیر عمیق نهاده و بدن مستهلک شده و اعضای بدن گسسته گشته بعد از رسیدن به مدینه بعد از سه روز رحلت می کند. [۴۱۹] . ابویحیی عیسی بن زید بن علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب (ع) در اثر مخالفت با عباسیان تحت تعقیب قرار میگیرد؛ وی متواری میشود. دست ستم بنی عباس به وی نمیرسد. ابویحیی به تلاشهای خود ادامه میدهد تا به همین حالت رحلت میکند. [۴۲۰] . مدت خلافت یازده ساله مهدی نیز پایان مییابد، نوبت به حکومت داری هادی فرزند پلیدش میرسد که در فرصت کوتاه یک ساله جنایات ماندگاری از خود به یادگار مینهد و تعداد بسیاری از علویان را به شهادت میرساند.
برگرفته از کتاب امام کاظم علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *