اصحاب و شاگردان, نقش تربیتی و ارشادی

محمد بن ابیعمیر تربیت یافته امام کاظم

محمد بن ابیعمیر بغدادی از شخصیتها و چهرههای برجستهی دوران امام کاظم (ع) و از یاران زبده و مورد اعتماد آن حضرت بود که نه تنها در میان شیعیان بلکه نزد دانشمندان اهل سنت نیز از محبوبیت و مقبولیت خاصی برخوردار است. به عنوان نمونه، جاحظ یکی از دانشمندان اهل سنت در وصف او میگوید: «ابن ابیعمیر در همه چیز، یگانهی زمان خود بود.» [۳۱۱] . [ صفحه ۱۳۱] ابن ابیعمیر محضر سه امام: – امام کاظم، امام رضا و امام جواد علیهمالسلام – را درک و از آنان روایات بسیاری در موضوعات گوناگون نقل کرده است. [۳۱۲] . مقام علمی ابن ابیعمیر به حدی بود که وقتی عدهای از دانشمندان از «هشام بن حکم» خواستند در مسائل مورد اختلاف با «هشام بن سالم» مناظره کند تا معلوم شود کدامیک از آن دو در بحث و مناظره توانمندتر هستند، «هشام بن سالم» گفت: حاضرم به شرطی که مناظره در محضر «محمد بن ابیعمیر» صورت گیرد. [۳۱۳] . محمد با کوشش و تلاش پیگیر، شمهای از احادیث و علومی را که از بیت امامت فرا گرفته بود در بیش از ۹۴ جلد رساله جمعآوری کرد [۳۱۴] که متاسفانه در جریان گرفتاری که از سوی دستگاه خلافت عباسی برایش پیش آمد این نوشتهها از بین رفت. [۳۱۵] . ابن ابیعمیر در عبادت و بندگی خدا به پیشوایان معصومش اقتدا کرده و از عابدترین و پارساترین شخصیتها بود. «فضل بن شاذان» میگوید: «به عراق رفتم، مردی را دیدم که دوست خود را سرزنش میکرد و میگفت: تو فرد عایلهمندی هستی و برای تامین هزینهی خانوادهات باید کار کنی و من بیم آن دارم که بر اثر طولانی بودن سجدههایت چشمانت را از دست بدهی. رفیقش وقتی با اصرار و پافشاری او مواجه شد با ناراحتی گفت: چه میگویی! اگر بنا باشد چشم کسی بر اثر سجدههای طولانی از بین برود، میباید چشم «ابن ابیعمیر» از دست برود. چه گمان داری نسبت به مردی که پس از نماز صبح به سجده شکر میرود و تا هنگام ظهر سر بر نمیدارد.» [۳۱۶] . شخصیت ممتاز و به نام و ارتباط نزدیک محمد با امام کاظم (ع) هارون، خلیفهی عباسی را بر آن داشت تا با گماردن جاسوسانی، فعالیتهای او را زیر نظر بگیرد و پس از این که اطلاع یافت اسامی تمامی شیعیان عراق در اختیار اوست، وی را دستگیر و زندانی کرد [ صفحه ۱۳۲] و از او خواست نام افراد را در اختیار بگذارد. محمد امتناع کرد. او را برهنه کردند و میان دو درخت خرما آویختند و صد تازیانه به وی زدند و به بیش از صد هزار درهم جریمهاش کردند. [۳۱۷] .
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *