امامت و رهبری، حاکمان زمان

مرکز نهضت علویان

ابتدا دعوت به نهضت بر ضد حکومت اموی، از مدینه شروع شد، اما پس از قتل ناگهانی ابوهاشم، نهضت به حمیمه در بلقاء شام
منتقل شد و آن جا مرکز نهضت شد، در آن جا بود که خط مشیها تعیین میگردید و تصمیمات اجرایی نهضت گرفته میشد و از
آن جا مبلغانی به کوفه که مرکز اصلی دعوت علویان بود و همچنین مبلغانی به خراسان که به دشمنی و مخالفت با امویان معروف
بودند – به دلیل فشار آنان بر مردم فارسی زبان و دلبستگی ایشان به تشیع – فرستادند. [ صفحه ۳۷۱ ] مبلغانی در لباس بازرگانان، به
خراسان فرستاده شدند و آنها شروع به افشای بدیهای حکومت اموی کرده و مصائب و گرفتاریهایی را که بر اهل بیت علیهم السلام
رسیده بود، بازگو میکردند، خراسانیان نیز دعوت را پذیرفته و به ایشان پیوستند [ ۵۶۶ ] . خراسان را محمد بن علی برای مبلغان
بر شما باد به » : توصیف کرده و به آنها تأکید میکند که هرچه بیشتر در آن جا تلاش و کوشش خود را به کار ببرند، با این بیان
صفحه ۱۶۲ از ۲۷۲
خراسان که در آن جا شمار فراوانی از هواخواهان و دلاوران برجستهای هستند و در آن جا دلهای پاک و قلبهای فارغ از
آلودگیهای هوا و هوس و دور از کینه و مرض وجود دارد. آنان سپاهیانی با بدنها و دست و باز و گردنهای ستبر و نعره های
«… سهمگین میباشند… و پس از آن، من تا مشرق و تا محل طلوع خورشید و چراغ روشنی بخش مردم را به فال نیک میگیرم
۵۶۷ ] . این بود که مبلغان، بیشترین تلاش خود را در خراسان بکار بردند، تا این که دعوت در آن جا درخشیدن گرفت و مردمانی ]
ستبر باز و پیچیده ساعد، با قامتی استوار آماده شدند و در حمایت و پایداری از نهضت، فداکاری خود را اعلام کردند، و مبلغان
اطمینان یافتند که مردم خراسان به خاطر ستمکاری و بهرهکشیهای بنیامیه، آمادهی جانبداری و حمایت از ایشان هستند.
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *