امامت و رهبری، حاکمان زمان

مرگ سفاح

سفاح بیمار شد و چند روز در آن حال ماند تا بدترین و سختترین رنجها را بکشد، در پی همان بیماری از دنیا رفت. وقتی که
بیماریاش سنگین شد و مرضش شدت یافت، دنبال برادرزادهاش – عیسی بن موسی – فرستاد، و در روایتی به دنبال عمویش –
از بندهی خدا و ولی او، به خاندان و دوستداران » : عیسی بن علی – فرستاد و نامهای سربسته به وی داد که در پشت نامه نوشته بود
و به وی سفارش کرده بود که این راز تا وقتی که او بمیرد، نگه دارد، تا این که نامه را بر همهی « رسول خدا (ص) و همهی مسلمین
مردم بخواند، کسی نمیدانست که او چه کسی را پس از خود خلیفه قرار داده است [ ۶۱۳ ] . در شب یک شنبه مطابق دوازدهم
ذیحجۀ سال) ۱۳۶ ه) سفاح از دنیا رفت [ ۶۱۴ ] و به جانب (دادگاه) الهی انتقال یافت. عیسی بن علی او را به جامهاش پیچاند و
مرگ او را از مردم پنهان داشت. چون صبح شد تمام رجال بنیعباس و دولتمردان بزرگ را جمع کرد و خبر مرگ سفاح را به
آنان داد. وصیتنامهی سربسته او را در حضور ایشان [ صفحه ۴۰۳ ] بیرون آورد و نامه را در برابر آن گشود، دیدند در آن نامه،
برادرش ابوجعفر (منصور) را خلیفهی پس از خود قرار داده و برادرزادهاش – عیسی بن موسی بن محمد – را ولیعهد او تعیین نموده
بود، و از حاضران برای ابوجعفر منصور بیعت گرفت و آنگاه مشغول کفن و دفن سفاح شده و مطابق وصیتاش او را در کاخ
خودش دفن کرد. [ ۶۱۵ ] . به این ترتیب زندگی آکنده از خونریزیها و هتک حرمتهای سفاح پایان گرفت و زندگی او با الزام
خلافت به برادرش منصور برای مسلمانان، خاتمه یافت که او نیز از بدترین خلق خدا و ناپاکترین حاکمان اسلام در پستی و
انحراف از راه عدالت بوده است، زیرا که او در راه بیچاره کردن مسلمین و گسترش ترس و بیم در تمام اطراف جهان اسلام – همان
طوری که بعدها خواهیم گفت – دریغ نکرد. تا این جا سخن دربارهی امام موسی علیه السلام در دوران سفاح پایان میگیرد در
حالی که آن بزرگوار در عهد کودکی و آغاز عمر، گرفتاری و بدبختی جامعهی اسلامی را در آن روزگاران سهمگین که بر او
گذشت به چشم میدیدند، زیرا جامعه هنوز از زیر ظلم و جور امویان خلاص نشده، زیر چکمه های حکومت عباسیان قرار گرفت و
امام علیه السلام همواره شاهد این جور و خودکامگی و شکنجه و سختی بوده است، سلطهی عباسی شروع به چپاول مسلمانان و
غارت ثروتها و صرف و خرج سخاوتمندانهی آن در راه ناپاکی و بیبند و باری کرد، همان طوری که در زمان حکومت اموی
بوده است، طبیعی است که این اعمال اثر زیادی در زندگی امام موسی علیه السلام و ابتلای وی به غم و اندوه داشته است. [ صفحه
[۴۰۷
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *