اخلاق و فضائل

مقامات عرفانی امام کاظم

عبدالله یافعی مینویسد: « الامام موسی کان صالحا عابدا، جوادا، حلیما، کبیر القدر و هو احد الائمه الاثنی عشر المعصومین فی اعتقاد الامامیه و کان یدعی بالعبد الصالح لعبادته و اجتهاده، و کان سخیا کریما، کان یبلغه عن الرجل یوذیه فیبعث الیه بصره فیها الف دینار. » [۱] . « امام موسی کاظم مردی صالح و عابد و بخشنده و بردبار بود. او دارای مراتب و مدارج عالی اخلاقی و عرفانی بود. او یکی از ائمه دوازده گانه در اعتقاد شیعه است.
او به عبد صالح شهرت داشت زیرا بسیار عابد و کوشا در سر علم و عبادت بود.
او به قدری بخشنده و کریم بود که اگر مردی او را اذیت میکرد او یک کیسه هزار دیناری برای او میفرستاد. (نه اینکه در صدد تلافی برآید). »
بدی را بدی سهل باشد جزا
اگر مردی احسن الی من اساء
سبط ابنجوزی مینویسد:
« موسی بن جعفر کان یدعی العبد الصالح و کان حلیما کریما اذا بلغه عن رجل یوذیه بعث الیه بمال » [۲] . « موسی بن جعفر مشهور به « عبد صالح » مردی بردبار و کریم بود. هرگاه مردی او را آزار میداد برای او مال فراوان میفرستاد. » ابوحاتم مینویسد:
« موسی بن جعفر ثقه صدوق، امام من ائمه المسلمین » [۳] . « موسی بن جعفر مردی موثق و مورد اعتماد و راستگوست و او امامی از ائمه مسلمین میباشد. »
احمد بن حجر الهیتمی مینویسد: « موسی الکاظم هو وارث ابیه علما و معرفه و کمالا و فضلا سمی الکاظم لکثره تجاوزه و حلمه و کان معروفا عند اهل العراق بباب الحوائج عند الله و کان اعبد اهل زمانه و اعلمهم و اسخاهم » [۴] .
« موسی کاظم وارث پدرش امام صادق در علم و معرفت و کمال و فضیلت بود و نامیده شد به کاظم برای آنکه هر کس به او تجاوز و تعدی میکرد به او پاداش خیر میداد.
حلم و صبر او معروف است و در عراق او را بابالحوائج گویند زیرا حوائج مردم را بر میآورد.
او عابدترین و دانشمندترین و بخشندهترین مردم زمان خود بود. »
محمد بن طلحه الشافعی گوید: « موسی بن جعفر الکاظم هو الامام الکبیر القدر، العظیم الشان الکبیر، المجتهد الجاد فی الاجتهاد، المشهور بالکرامات، یبیت الیل ساجدا و قائما، و یقطع النهار متصدقا و صائما، و لفرط حلمه و تجاوزه عن المعتدین علیه دعی کاظما، کان یجازی المسیء باحسانه الیه و یقابل الجانی بعفوه عنه و لکثره عبادته کان یسمی بالعبد الصالح و یعرف بالعراق « بباب الحوائج الی الله » لنجح مطالب المتوسلین الی الله تعالی به، کراماته تحار منها العقول، بان له عند الله تعالی قدم صدق لا تزل و لا تزل. »
« موسی بن جعفر امامی بزرگوار در شان و قدر و جلالت است که نهایت کمال و کوشش را در عبادت داشت. او به کرامات بسیاری مشهور است. شبها را به سجده و روزها را به روزه و صدقه میگذراند. از شدت حلم و بردباری او در مقابل گناه و آزار متجاوزان و بدکاران به نام « کاظم » خوانده میشد. هر کس به او بدی میکرد، او در مقابل، احسان مینمود و در برابر جنایت، عفو و بخشش مینمود. او را به خاطر کثرت عبادتش عبد صالح گفتهاند و در عراق معروف به بابالحوائج شد زیرا هر کس متوسل به او میشد حوائجش روا میشود.
کرامات و خوارق عادات او عقل را حیران میکند و او چرا چنین نباشد با اینکه در راه صدق و حقیقت و ایمان، لحظهای متزلزل نشد و قدم سست نکرد. »
این بود نمونههایی از اعترافات بزرگان اهل سنت به مقامات و فضایل والای عرفانی امام موسی بن جعفر (ع). الفضل ما شهدت به الاعداء
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] مرآت الجنان، یافعی، ص ۳۹۳، ج ۱٫
[۲] تهذیب التذهیب، ابنحجر عسقلانی، ص ۳۱، ج ۱۰٫
[۳] اخبار الطوال، ابوحنیفه دینوری، ص ۱۱۲٫
[۴] الصواعق المحرقه، احمد ابنحجر هیتمی، ص ۲۰۳٫
منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام موسی بن جعفر؛ سید علی حسینی قمی، نبوغ چاپ دوم ۱۳۸۲٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *