نقش اجتماعی, نقش تربیتی و ارشادی

مناظره امام کاظم با ابویوسف قاضی

یعقوب بن ابراهیم انصاری معروف به ابویوسف از یاران نزدیک و شاگردان زبده ابوحنیفه بود. وی نخست جزو اصحاب حدیث بود. ولی نظرش برگشت و جزو اصحاب رای شد. او از فقهای مشهور بود و در دوران خلافت مهدی، هادی و هارون عهدهدار منصب قضاوت در بغداد بود. ابویوسف، نخستین کسی بود که «قاضی القضاه» خوانده شد. وی کتابهای زیادی نوشت و در فقه، تفسیر، مغازی و شناخت ایام عرب ید طولایی داشت. (ر. ک: الاعلام، زرکلی، ج ۸، ص ۱۹۳). مهدی عباسی روزی در محضر امام کاظم (ع) نشسته بود. ابویوسف قاضی نیز حضور [ صفحه ۱۵۷] داشت. وی به مهدی گفت: اجازه میدهی سوالهایی از موسی بن جعفر بکنم که از پاسخ آن درمانده شود؟ مهدی اجازه داد و گفتگوی زیر میان ابویوسف، و امام (ع) انجام شد. – کسی که در مراسم حج احرام بسته، آیا (هنگام طی مسیر) زیر سایه رفتن برای او جایز است؟ – خیر. – آیا اگر محرم خیمهای برافرازد و (به عنوان منزلگاه) زیر آن جای گیرد جایز است؟ – بلی. – بین این دو سایه چه تفاوتی است که در اولی جایز نیست و در دومی رواست؟! – در مساله زنی که عادت ماهیانه دارد، آیا نمازهای آن ایام را باید قضا کند؟ – نه. – روزهاش را چطور؟ – باید قضا کند. – میان این دو چه فرقی است که در مورد اول (نماز) قضا ندارد ولی در مورد دوم (روزه) قضا دارد؟ – دستور چنین آمده است. – در مورد محرم نیز دستور چنین آمده است که گفته شد. ابویوسف از پاسخ نقضی امام (ع) درمانده شد. مهدی به او رو کرد و گفت: کاری از پیش نبردی و موفقیتی کسب نکردی! ابویوسف گفت: موسی بن جعفر با سنگ شکنندهای مرا خرد کرد و به دور افکند. [۳۵۸] .
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *