از دیدگاه اندیشمندان و بزرگان

مورخان و محدثان شیعه نسبت به امام کاظم

اظهار نظر مورخان و محدثان شیعه نسبت به پیشوای هفتم (ع) و تجلیل از آن حضرت بسیار فراوان است. از جمله: – شیخ مفید: «ابوالحسن، موسی (ع) عابدترین، فقیهترین، سخاوتمندترین و گرامیترین مردم زمان خود بود.» [۱۴۷] . – ابن شهرآشوب: «موسی بن جعفر (ع) فقیهترین مردم زمان خود و داناترین آنان به کتاب خدا و خوش صورتترین ایشان در تلاوت قرآن بود؛ قرآن را با لحنی محزون تلاوت میکرد و به هنگام تلاوت میگریست؛ شنوندگان نیز از تلاوت آن حضرت میگریستند. و نیز برترین مردم در شان و مرتبت، والاترین ایشان در جایگاه دینی و سخاوتمندترین، فصیحترین و شجاعترین آنان بود. به شرف ولایت، مخصوص و از میراث نبوت برخوردار گشته و در منزل خلافت سکونت گزیده است، فرزند نبوت و همپیمان خلافت است.» [۱۴۸] . – فضل بن حسن طبرسی: «در میان مردم مشهور است که ابوالحسن، موسی (ع) گرامیترین فرزندان امام صادق (ع) در شان و مرتبت و برترین آنان در جایگاه دینی و فصیحترین ایشان میباشد و نیز پارساترین مردم زمان خود، داناترین و فقیهترین ایشان است.» [۱۴۹] . [ صفحه ۵۶] – محمد بن جریر طبری از بزرگان علمای امامیه در قرن چهارم: «موسی بن جعفر (ع) پیرمردی گرانقدر و بزرگوار بود، هزار بنده (در راه خدا) آزاد کرد و در پرتو تلاش و کوشش در عبادت «عبد صالح» خوانده میشد.» [۱۵۰] . – علی بن عیسی اربلی: «مناقب و فضائل امام کاظم (ع) و معجزات آشکار و نشانهها و صفات برجسته و روشن آن گرامی، گواه آن است که وی بر قله شرف و اوج ارزشها و مزایا دست یافته و بر فراز آن برآمده است؛ به گونهی که مرکبهای سیادت، رام او و گزیدههای مجد و بزرگواری از غنائم او گشته است. ریشههای (شخصیت) او سرکشیده و به بالاترین مرتبهی شکوه و عظمت رسیده و شاخههایش دلنشین و پسندیده است، در حدی که کسی به پایان آن نرسیده است. مجد و عظمت از اطرافش فرو میریزد و شرافت و بزرگواری از سرچشمه وجودش میچکد. ابر بارشگر، قطرهای از کرم او و دریای بیکران، جرعهای از عطای آن حضرت است….» [۱۵۱] . ابن عنبه: [۱۵۲] . «اما امام، موسی بن جعفر صادق (ع)… فردی بلند مرتبت، دلیر و بیباک و گشاده دست بود؛ و چون بردبار بود و خشم خود را فرو میبرد، «کاظم» لقب یافت. شب هنگام در حالی که کیسههای درهم در دستش بود بیرون میرفت و به هر نیازمندی که برخورد میکرد میداد. کیسههای بخشش آن گرامی ضربالمثل بود؛ و خاندانش میگفتند: تعجب از کسی است که کیسه بخشش موسی بن جعفر (ع) به او برسد، با این حال از تنگدستی شکایت کند.» [۱۵۳] .
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *