امامت و رهبری، حاکمان زمان

موضع گیریهای امام کاظم در برابر طاغوتها

امام کاظم علیه السلام در طول امامت خود (۳۵ سال) با چهار طاغوت به این ترتیب رو در رو بود: ۱- منصور دوانیقی (حدود ده سال) ۲- مهدی عباسی (ده سال) ۳- هادی عباسی (یک سال) ۴- هارون الرشید (حدود پانزده سال) آن حضرت، هرگز در برابر طاغوتها سر خم نکرد و تسلیم آنها نشد، بلکه درست در نقطه ی مقابل آنها گام برمی داشت و آن چنان در برابر آنها – به خاطر نهی از منکر و محکوم نمودن کارهای ناشایسته ی آنها – گرفته خاطر بود که به او «کاظم» می گفتند، چرا که نام او «موسی» بود و به او به خاطر تحمل و مقاومت و ترشرویی در برابر طاغوتها و ستمگران، کاظم گفتند، این لقب در حقیقت نمایانگر شدت [ صفحه ۳۴] نارضایتی او از آنها و نهی از منکر او در برابر آنها بود، چنان که امیرمومنان علی علیه السلام فرمود: ادنی الانکار ان تلقی اهل المعاصی بوجوه مکفهره: «پایین ترین درجه ی نهی از منکر آن است که انسان با چهره ی خشم آلود با گنهکاران برخورد نماید.» [۱۶] . موضعگیری امام کاظم در برابر طاغوتها به قدری قاطع و جدی بود که آن حضرت یکی از شاگردانش به نام «زیاد بن ابی سلمه» را از همکاری با دستگاه طاغوتی نهی کرد، او گفت: «من عیالمند و آبرومندم و نیاز و احتیاج باعث شده که در دستگاه آنها کار کنم تا معاش زندگی را تامین نمایم.» امام کاظم علیه السلام به او فرمود: لان اسقط من حالق فاتقطع قطعه قطعه احب الی من ان اتولی لاحد منهم عملا او اطا بساط رجل منهم: «هر گاه من از بالای ساختمان بلند بر زمین سقوط کنم و قطعه قطعه شوم، برایم بهتر است از اینکه عهده دار کاری از کارهای آنها گردم، یا بر فرش یکی از آنها گام بگذارم.» [۱۷] . برای توضیح بیشتر، نظر شما را به نمونه هایی از شیوه ی زندگی امام کاظم علیه السلام با طاغوتها جلب می نمایم: [ صفحه ۳۵]
نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی بر گرفته از کتاب نگاهی بر زندگی امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *