احادیث اعتقادی

مومن از نظر امام کاظم

امام (ع) به هشام بن حکم فرمود: «یا هشام! لو کان فی یدک جوزه و قال الناس فی یدک لولوه ما کان ینفعک و انت تعلم انها جوزه و لو کان فی یدک لولوه و قال الناس انها جوزه ما ضرک و انت تعلم انها لولوه.» [۳۵۷] . ای هشام! اگر در دست تو گردویی بود و مردم گفتند مروارید است سودی به حال تو ندارد، در حالی که تو خود میدانی که آن گردو است. و چنان چه آنچه در دست تو است مروارید باشد ولی مردم بگویند گردو است، این گفتهی مردم نیز زیانی به تو نمیرساند، در حالی که خود میدانی که آنچه در دست داری مروارید است. [ صفحه ۱۵۳] امام کاظم (ع) در این بیان گهربار پیروان خود را به این حقیقت توجه میدهد که ملاک خوبی و بدی و پیشرفت و انحطاط در وجود خود انسان است نه خارج از آن. قضاوتها و اظهار نظرهای مردم نسبت به انسان امری اعتباری است که نه سودی به او میرساند و نه زیان، آنچه مایهی سود و زیان است ارزشها و ضد ارزشهایی است که در وجود خود انسان است. خلاصهی فرمایش امام (ع) این است که مومن باید حقیقتبین باشد نه دهانبین. [ صفحه ۱۵۴]
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *